خبر ایرانی - آخرين عناوين گردشگری :: نسخه کامل http://newsirani.com/Tourism Tue, 21 Aug 2018 10:53:42 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://newsirani.com/skins/default/fa/normal1/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط خبر ایرانی http://newsirani.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری خبر ایرانی آزاد است. Tue, 21 Aug 2018 10:53:42 GMT گردشگری 60 این روستا را حتما در پاییز و زمستان ببینید! +عکس http://newsirani.com//news/109515/این-روستا-حتما-پاییز-زمستان-ببینید-عکس به گزارش خبر ایرانی، الزامی وجود ندارد که تنها در تابستان و بهار سفر کنیم، گاهی سفر در پاییز و زمستان هم می‌چسبد، وقتی که مقصد و دسترسی به آن نیازمند طی کردن راه طولانی و دشواری نباشد. حتما هم لازم نیست خیلی در پی ناشناخته‌ها باشیم، گاهی دیدن روستاهای اطراف شهری که در آن زندگی می‌کنیم و آشنا شدن با آداب و رسوم اهالی و دیدن مناظر طبیعی هم می تواند تجربه منحصر به فردی باشد.    روستای زیبای "برگ جهان" از توابع لواسانات در شهرستان شمیرانات است که سفر به آن برای تهرانی دور از دسترس نیست و می توانند در فرصت تعطیلاتی یک روزه مهمان آن شوند.این روستا در ضلع شمال غربی لواسان بزرگ، در دامنه جنوبی رشته کوه البرز واقع شده است. رودخانه برگ جهان در این روستا از ارتفاعات اطراف روستا سرچشمه می گیرد و پس از ریختن به رودخانه رودبار در نهایت به سد لتیان می ریزد. طول رودخانه برگ جهان 10 کیلومتر است. آب و هوای روستا در بهار و تابستان معتدل و مطبوع و در پاییز و زمستان سرد است. البته درست است که هوای روستا در پاییز سرد است اما دیدن این روستا را در پاییز به شما توصیه می کنیم. زیباترین مناظر ممکن را در پاییز برگ جهان می بینید نه تابستان و بهار. درختان روستا در این فصل‌ ترکیبی از رنگ‌های گرم نارنجی و زرد وقرمز و قهوه‌ای می‌شوند و ناخودآگاه گرما را مهمان وجودتان می کنند.     گردو، سیب، زردآلو، گیلاس، آلبالو و هلو در باغ‌های این روستا فراوان است و می توانید از این میوه‌ها به عنوان سوغات ببرید. البته فرآورده های لبنی روستا شیر، ماست، کره و عسل تولیدی اهالی هم پیشنهاد خوبی برای سوغات هستند. روستای برگ جهان در منطقه‌ای کوهستانی قرار دارد. باغچه های سرسبز و پر از گل این روستا سرشار از سرزندگی وزیبایی هستند.نام فامیلی اهالی این روستا اثباتی، پلویی، جان نثاری، شاهانی، طوسی، علیمردانی، کوشکستانی، لبافی، مجاوری و مقدس است. در سفر به برگ جهان دیدن کوچه باغ های روستا که آن را به یکی از زیباترین و جذاب ترین روستاهای استان تهران تبدیل کرده را از دست ندهید. درست است که بیشتر افراد توصیه می کنند در تابستان و بهار سفر کنید اما زیبایی بعضی شهرها، روستاها یا مناظر در پاییز چند برابر می‌شود و برگ جهان نیز از این دسته دیدنی‌ها است. آرامگاه امامزاده اسماعیل (ع) که می‌گویند از نواد‌های امام موسی کاظم (ع) است، در ضلع غربی روستا قرار دارد.     در شمال رودخانه برگ جهان صخره رسوبی بزرگی با حدود 45 متر ارتفاع قرار دارد که به "تنگل خانه" مشهور است. عده‌ای می‌گویند اهالی روستا در گذشته در مواقع احساس خطر به آن پناه می‌بردند."تنگل خانه" سال 1382 در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده است.غاری هم در روستا وجود دارد که به زندان خانه لار معروف است و دلیل این نام گذاری این است که در گذشته از این غار به عنوان زندان استفاده می‌شده است. آبگوشت، انواع آش‌ها، قیمه و انواع کباب ها از سوی اهالی به گردشگران ارایه می شود. برای رفتن به "برگ جهان" از تهران به سوی جاده گردنه قوچک سپس گلندوئک، روستای افجه حرکت کنید ،سپس به روستای برگ جهان می رسید. البته مسیر دسترسی دیگری برای رسیدن به این روستا وجود دارد،دراین مسیر از تهران به سمت جاده دماوند حرکت می کنید، سپس به جاجرود و سد لتیان می روید و بعد از عبور از روستای نیکنامده به برگ جهان می‌رسید.     ]]> گردشگری Tue, 21 Aug 2018 06:15:12 GMT http://newsirani.com//news/109515/این-روستا-حتما-پاییز-زمستان-ببینید-عکس اوان، دریاچه ای بر بام قزوین +تصاویر http://newsirani.com//news/109514/اوان-دریاچه-بام-قزوین-تصاویر به گزارش خبرایرانی، مسیر قزوین و الموت که مسیری تماشائی و پر از دشت های سرسبز و البته کوهستانی و صعب العبور و پر از گردنه های خطرناک و بسیار زیبا است را ادامه می دهید. از رجائی دشت که بگذرید و حدود 3 ساعت که راه بپیمائید به یک دو راهی می رسید. یک راه به سمت الموت می رود و راه دیگر به دریاچه اُوان. پس از طی 8 کیلومتر و گذشتن از روستای سرسبز زرآباد، گردنه آخر را که رد کنید ، دریاچه اُوان پیدا می شود.اُوان دریاچه ای است با مساحت 70 هزار متر مربع که در ارتفاع 1815 متری از سطح دریا و در میان چهار روستای اوان، وربن، زوار دشت و زرآباد واقع شده است. عمق دریاچه طبق آخرین برآورد که یک گروه غواصی در سال 92 انجام دادند برابر با 6.8 متر اندازه گیری شده است. هیچ رودی به دریاچه نمی ریزد و آب آن از چشمه های جوشانی که از کف دریاچه به بالا می آید تامین می شود و از سرریز آب دریاچه، مزارع کشاورزی اطراف تغذیه می گردد.به علت ارتفاع بالای دریاچه و قرار گرفتن در دامنه ی کوه خشچال، آب و هوای دریاچه در زمستان و پائیز بسیار سرد است که در زمستان، سطح دریاچه یخ می بندد و می توان در آن اسکیت سواری کرد. در فصل تابستان، آب دریاچه برای شنا مناسب است و علاوه بر آن قایق های پدالی در فصول معتدل و گرم، پذیرای گردشگران خواهد بود و دقایقی لذت بخش را رقم خواهد زد. برای رفتن به دریاچه اُوان می توان از تورهای گردشگری یک روزه استفاده کرد و علاوه بر آن، اگر گروه کوچکی بودید می توانید با کرایه تاکسی یا مینی بوس در شهر قزوین از طبیعت الموت و اُوان لذت ببرید.برای رفتن به دریاچه، حتما لباس گرم با خودتان ببرید و وعده ی غذایی همراه داشته باشید. در کنار دریاچه سرویس های بهداشتی و محل هایی برای چادر زدن و فضایی برای پارک اتومبیل هم پیش بینی شده است تا دغدغه کمتری برای گردشگران وجود داشته باشد.   دریاچه اُوان  دریاچه اُوان  دریاچه اُوان  دریاچه اُوان  دریاچه اُوان  دریاچه اُوان    ]]> گردشگری Tue, 21 Aug 2018 06:09:00 GMT http://newsirani.com//news/109514/اوان-دریاچه-بام-قزوین-تصاویر جن و پری در زنجان! +عکس http://newsirani.com//news/109459/جن-پری-زنجان-عکس به گزارش خبر ایرانی،  شهرستان ماه نشان، جایی که افسانه های جن و پری بر دل کوه و دریاچه نشسته اند، در 113 کیلومتری شهر زنجان قرار دارد و شاید نامش کمتر به گوش مسافران این استان خورده باشد. می گویند ماه نشان قدمتی چهارهزار ساله دارد و دلیل این ادعا، دژی قدیمی است که در پای «دودکش جن» بنا شده است.«دودکش جن» دقیقا همان جایی است که ماه نشان را شهری افسانه یی می کند و خیلی ها با وجود آن که از زنجان گذر کرده اند، ولی تا به حال نه آن را دیده و نه درباره اش شنیده اند. معلوم هم نیست پایه ی نام گذاری آن چیست، شاید به اعتقادات کهن مردم این خطه برگردد؛ اما در اصل، «دودکش جن» نوعی سنگ قارچی شکل است که براثر فرسایش پدید آمده و به مناره ای بلند و نازک می ماند که سنگ دیگری روی آن قرار گرفته است و در اصطلاح زمین شناسی «Hoodoo» نامیده می شود.   «هودو»ها بیشتر در آمریکا دیده می شوند، در «برایس کنیون» که تصاویر آن نیز بسیار مشهور است. در غرب رودخانه ی می سی سی پی و شرق کوه های راکی آمریکا و کانادا هم دیده شده اند. در کپه داغ های ترکیه هم هستند و مردم داخل آن ها زندگی می کنند. در بخش فرانسوی کوه های آلپ نیز آن ها را به نام «خانم هایی با موهای درست شده» می شناسند. «هودو»ها در صربستان و تایوان هم وجود دارند. صرب ها حتا این پدیده ها را از سال 1959 میلادی تحت حفاظت قرار داده اند و برای ثبت در فهرست عجایب هفت گانه ی جهان جدید، آن ها را نامزد کرده اند. ماه نشان دریاچه ای هم دارد که محلی ها آن را «پری» می نامند، شاید در گذشته اهالی این منطقه، در دریاچه ی «خندقلو» پری دیده اند که این نام را برای آن برگزیده انددر روستای «وردیج» (نزدیک منطقه ی وردآورد) در استان تهران هم نمونه هایی وجود دارد که به خاطر شکل و نوع فرسایش شان آن ها را «هودو» می نامند؛ اما فقط در زنجان آن ها را «دودکش جن» نام گذاشته اند.هودوها همیشه پدیده ای جذاب برای ژئوتوریست ها و زمین شناسان بوده اند؛ اما گویا وجود نام جذابی مانند «دودکش جن» هم تا کنون نتوانسته علاقه مندان به این حوزه را به زنجان بکشاند و این پدیده، دور از اقدامات حفاظتی، در معرض تخریب قرار گرفته است، بویژه دژ کهن پای آن با نام قلعه ی «بهستان» که 64 اتاق و دو راه پله دارد و ثبت ملی هم شده، اما آنجا نیز به دلیل نبود حفاظت کافی در حال تخریب شدن است. «دودکش جن» را در 20 کیلومتری شهر ماه نشان و 120 کیلومتری زنجان می توان پیدا کرد.    ماه نشان دریاچه ای هم دارد که محلی ها آن را «پری» می نامند، شاید در گذشته اهالی این منطقه، در دریاچه ی «خندقلو» پری دیده اند که این نام را برای آن برگزیده اند.دریاچه ی «پری» در دهستان «اوریاد» در بخش مرکزی شهرستان ماه نشان و در 152 کیلومتری مرکز استان قرار دارد و تنها دریاچه ی زنجان به شمار می آید و میان یک دشت وسیع قرار گرفته است و دقیقا حکم سراب را برای این منطقه دارد. دسترسی به دریاچه ی «پری» از جاده ی ماه نشان به روستای سهند سفلی و علیا، قاضی کندی، حسن آباد و پری امکان پذیر است.دریاچه ی «پری» درست مانند «دودکش جن» تا به حال چندان مورد توجه قرار نگرفته، هرچند گفته شده است اداره ی میراث فرهنگی و گردشگری زنجان طرحی برای ساخت سایتی تفریحی در کنار آن دارد؛ ولی تا آن زمان، حفظ این دریاچه برعهده ی مسافران و بازدیدکنندگانش است تا مانند نامش به افسانه تبدیل نشود. ]]> گردشگری Mon, 20 Aug 2018 06:35:57 GMT http://newsirani.com//news/109459/جن-پری-زنجان-عکس مراغه، شهری تاریخی به قدمت دایناسورها +عکس http://newsirani.com//news/109458/مراغه-شهری-تاریخی-قدمت-دایناسورها-عکس به گزارش خبر ایرانی، اگر برای فرار از هوای گرم پایتخت و آرامشی چند روزه دنبال برنامه‌ریزی سفری چند روزه هستید، ما به شما مراغه را پیشنهاد می‌کنیم؛ شهری تکیه داده به کوه سهند با مردمانی که با زبان شیرین آذری به شما خوشامد می‌گویند. این شهر كه در میانه تاریخ و طبیعت قرار گرفته ‌است‌، بیشتر با رصد‌خانه مشهور و صابون منحصر به فردش در جهان شناخته ‌‌می‌َ‌شود. مراغه در شمال غرب ایران درست در کنار رود صوفی‌چای و دامنه جنوبی کوه سهند کمی‌ آن‌سو‌تر از دریاچه ارومیه آرام گرفته است. این شهر از شمال به تبریز نزدیک است و از غرب از طریق بناب به دریاچه ارومیه می‌رسد. دو شهر هشترود و میانه هم در شرق این شهر قرار دارد.  مراغه در شمال غرب ایران درست در کنار رود صوفی‌چای و دامنه جنوبی کوه سهند گرفته است   به قدمت دایناسورهامراغه اگرچه اعتبار تاریخی‌اش را از دوران حضور خواجه نصیرالدین توسی و دوره ایلخانان می‌گیرد اما یادگارهایی که در شهر قرار دارد نشان از سابقه بسیار طولانی آن دارد. در سال 1840 کنسول روسیه در تبریز مقدار زیادی سنگواره و استخوان کشف کرد که نشان می‌داد حیات در این شهر بیشتر از پنج میلیون سال بوده است.در نقشه جهان بطلمیوس شهری به نام مارکیانا وجود دارد که تقربیا همان جایی است که ما امروز به اسم مراغه می‌شناسیم. جغرافیدان یونانی البته در کتابش هم، این اسم را در نام دریاچه بزرگ این منطقه یعنی دریاچه ارومیه تکرار می‌کند. کسروی یکی از پژوهشگران مشهور ایرانی است که ریشه نام مراغه را در لغت مراوا یا ماراوا جست‌وجو کرده که در زبان و ادبیات ایران باستان به معنی جایگاه مادها بوده‌است. این همان شهری است که در کتاب‌های جغرافی قرن سوم و چهارم هجری به افزاره روح یا افراه رود از آن یاد شده است. یاقوت حموی؛ جغرافیدان مشهور قرن هفتم هجری در معجم‌البلدان، افراه رود را پایتخت سلسله‌هایی مانند اتابکان آذربایجان می‌داند. این شهر در زمان مادها یکی از شهرهای مهم ایران بود. منابع تاریخی نوشته‌اند؛ زمانی که مارک آنتونی؛ سردار روم پایتخت آتروپاتکان یا همان آذربایجان امروزی را در دوران اشکانیان محاصره کرد این شهر را تسخیر کرد. هرچند که دلاوران آتروپاتکان و پارت ماراکیا را از دست آنها خارج کردند، اما در مدتی که در این شهر بودند معابدی را ساختند که بیشتر از آنها خواهیم گفت.مراغه در سال 22 هجری توسط مسلمانان فتح شد و جز یک روایت غیر‌قابل تایید که در دوره‌ای افشین سردار ایرانی در آن حکومت کرد تا سال 618 خیلی در تاریخ رد‌پایی ندارد. در این سال بود که با حضور مهمانان ناخوانده سرنوشت این شهر آرام دچار تلاطم شد. چنگیزخان مغول در سال 616 به بهانه کشته‌شدن بازرگانان و فرستادگانش به دربار خوارزمشاه، به ایران حمله کرد. سپاه‌ خان‌مغول در صفر 618 به دروازه‌های مراغه رسید و این شهر را بعد از یک هفته درگیری و خونریزی و غارت و سوزاندن تصرف کرد.  مراغه در سال 22 هجری توسط مسلمانان فتح شد   مراغه تا حمله دوم مغولان در 656 در دوران هلاکو چندبار میان خوارزمشاهیان و خان‌های مغول دست به دست شد. هلاکو‌خان مغول در سال 656 با حمله وسیع با تسخیر بغداد و کشتن المعتصم بالله خلیفه بغداد در صفر همان سال به سمت آذربایجان آمد. او که از دشت‌های آسیای مرکزی آمده بود وقتی به مراغه رسید مفتون آب و هوا و آبادانی این شهر شد و حکومت ایلخانان را در این شهر بنیان گذاشت و از این به بعد بود که مراغه پایتخت ایلخان مغول شد. در کنار او عطاملک جوینی و خواجه نظام‌الملک توسی قرار داشتند. به پیشنهاد خواجه نظام‌الملک توسی مشاور بزرگ و دانشمند هلاکو و دستور هلاکو خان، دانشمندان معتبر از شهرهای مختلف به مراغه دعوت شدند و در کنار خواجه بزرگ رصد‌خانه و نظامیه بزرگی را بنیان گذاشتند. مراغه شهر ادیان هم بود. خود هلاکو، بودایی بود و همسرش دوقوز خاتون و مادرش مسیحی بودند. این زمینه مناسبی بود تا مسلمان و ارمنی و رومی ‌و بودایی یادگارهای‌شان را در این شهر بگذارند. هلاکو در شب یکشنبه ۱۹ ربیع‌الثانی ۶۶۳ برابر با ۲۷ بهمن ۶۴۳ شمسی درگذشت و با مرگش پایتختی هم از مراغه به همراه آباقا‌؛ جانشینش رخت بربست. با این حال مراغه با وجود رصد‌خانه مشهورش شهر علم و دانش باقی ماند‌؛ رصد‌خانه‌ای که حالا یکی از جاذبه‌های دیدنی این شهر است.موزه‌ای برای سنگ‌های تاریخیدر سفر به مراغه فراموش نکنید که به موزه سنگ آقالار هم سری بزنید. این موزه در سال 81 در محوطه مقبره آقالار با گردآوردن سنگ گورهای تاریخی و منحصر‌به‌فردی که در گورستان‌های اطراف مراغه وجود داشت، راه‌اندازی شده است. این محوطه به‌خاطر آن که بزرگان‌، عارفان و شیوخ مراغه در آن دفن شده‌اند به آقالار یا همان بزرگان مشهور شده است. مقبره آقالار بیشتر از هر چیزی بانام میرفتاح موسوی مراغه پیوند می‌خورد؛ شاعر، عارف بزرگ و شیخ‌الاسلام مراغه که در دوران زندیه زندگی می‌کرد. او به دو زبان آذری و فارسی شعر می‌گفت و در اشعار فارسی اشراق و در شعر آذری فتاح تخلص می‌کرد. دو اثر مثنوی ساقی‌نامه و ریاض الفتوح از آثار میرفتاح است که از وی به یادگار مانده است.    در سفر به مراغه فراموش نکنید که به موزه سنگ آقالار هم سری بزنید در سال 1175 پس از مرگ میر‌فتاح به دستور ظل السلطان - که در زمان زندیه زندگی می‌کرده و هیچ ربطی به مسعود میرزا پسر ناصرالدین شاه که بیشتر از 150 سال بعد به دنیا می‌آید ندارد- در این محل دفن و بنای مقبره برایش ساخته می‌شود. بنای آرامگاه متاثر از معماری زندیه است و یکی از بناهای زیبایی است که یک‌بار در 1247 در ابتدای دوران ناصرالدین شاه قاجار به طور کامل مرمت و بازسازی شد. ساختمان بنا چهار ضلعی و هر ضلعش 16 متر و دارای ابزارهای سنگی و طاق‌نمای آجری قرینه به ارتفاع پنج متر است. سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در سال 80 با توجه به وجود سنگ قبرهای مرمری نفیس در محوطه تصمیم گرفت تا موزه سنگ‌های تاریخی را در این محوطه راه‌اندازی کند. کارشناسان میراث با جمع‌آوری و نمایش انواع سنگ قبرهای گهواره‌ای، صندوقی، سنگ نوشته‌ها و قوچ‌های سنگی از گورستان‌های اطراف، موزه را در سال 81 افتتاح کردند. بخشی از سنگ قبرهایی که در این موزه به نمایش در آمده مربوط به قرن‌های هفتم و هشتم هجری قمری و متعلق به گورستان بزرگ و قدیمی ‌روستای ورجوی است که توسط غارتگران به سرقت رفته بود و بعد از پیدا‌شدن و مرمت به این مکان منتقل و در معرض دید قرار گرفت. در سفر به مراغه می‌توانید از موزه سنگ آقالار در بلوار شهیدمقدم، خیابان راه‌آهن، خیابان آقا‌لار دیدن کنید.     مقبره آقالار بیشتر از هر چیزی بانام میرفتاح موسوی مراغه پیوند می‌خورد   زیر گنبد کبودنام گنبد کبود برای ما آغاز هر داستانی است‌، اما برای مردم مراغه جایی است که به مقبره مادر هلاکو مشهور است. این گنبد یکی از پنج گنبد و مزار مشهور مراغه و البته زیباترین آنهاست. گنبد کبود برجی بلند و 10 ضلعی به ارتفاع شش متر است که خیلی پیشتر از پایتختی مراغه، توسط هلاکوخان مغول، در زمان سلجوقی ساخته و در زمان مغول تکمیل شده است. در زاویه‌های ده‌گانه این ساختمان ستونی مدور با تزئینات مشهور به تخمیری قرار دارد. برخلاف گنبد سرخ نمی‌دانیم که چه کسی آن را ساخته است. تنها کتیبه‌ای که در آن است نشان می‌دهد مقبره‌ای که در این گنبد قرار دارد متعلق به مادر مسیحی هلاکوخان است. سطح بیرونی طاق‌نماها، با تزئیناتی مرکب از آجر و سفال و کاشی فیروزه‌ای رنگ در طرح‌هایی هندسی، به شکل بدیع آرایش شده‌اند.این برج شبیه سایر دیگر برج‌‌های مقبره‌دار دو طبقه است. قسمت پایین، سرداب ویژه مقبره و قسمت بالایی، اتاقی با تزئینات گچبری، کاشی و نوشته جای دارد.  داخل بنا، دور تا دور زیر گنبد بر حاشیه‌ پهن از گچ، با خط نسخ قسمتی از آیه اول سوره ۶۷ قرآن کریم نوشته شده است. در بخش داخلی این بنا گچ‌بری‌ها و نقاشی‌های مختلفی وجود داشته که اکنون با گذر زمان بخش زیادی از آنها از بین رفته و آنچه باقی مانده آیات و کلمات الهی نظیر «الله» و «والحمد» است. این گنبد هم مانند چهار گنبد مشهور شهر در مرکز شهر قرار دارد و همه در شهر مسیرش را به شما نشان می‌دهند. در نزدیکی این پنج گنبد بازار و رستورانی است که می‌توانید غذاهای سنتی مراغه را در آن جا امتحان کنید.     گنبد کبود، یکی از پنج گنبد و مزار مشهور مراغه و البته زیباترین آنهاست   گنبدی با آجرهای تراشیده سرخمراغه به جز رصد‌خانه مشهور به خاطر پنج برج و بنای تاریخی‌اش، به شهر برج‌ها هم شناخته می‌شد؛ برج‌هایی که یادگار دوره سلجوقی به بعد است. از میان این گنبدها‌، گنبد سرخ به‌عنوان قدیمی‌ترین گنبد از سایر بناها مشهورتر است؛ بنایی در قسمت جنوب‌غربی مراغه و یکی از بناهای قدیمی آجری دوره اسلامی ‌آذربایجان شرقی. این گنبد که به‌خاطر آجرهای سرخ تراشیده و کاشی‌های مینایی به كار‌رفته در بالای سردرش به گنبد سرخ مشهور است، در قسمت جنوب غربی مراغه قرار دارد و نزدیک موزه سنگ آقالار و گنبد‌کبود قرار گرفته‌است. شاید برای‌تان جالب باشد که در بالای سردر آن کتیبه فیروزه‌ای است که طرح علامت سایپا را از نقوش آن برداشت کرده‌اند. جدا از این تلفیق، پیش از این آجر کاشی لعابدار در هیچ بنایی نبوده است و به همین‌خاطر هم این گنبد را آغازی بر این معماری که به معماری آذری مشهور شده، می‌دانند.یکی از ویژگی‌های مهم گنبد سرخ در کتیبه‌ای یافت می‌َشود که در بخش شمالی بنا قرار گرفته و هرگونه شکی را درباره سازنده و زمان ساخت آن رد می‌کند. براساس این کتیبه این گنبد در 15 شوال 542 همزمان با زمان سلجوقیان به دستور عبدالعزیز بن محمد بن سدید؛ والی آذربایجان و به دست بنی بکر محمد بن بندان ساخته شد. این بنا مربع شکل و هر ضلع آن حدود پنج متر طول و هفت متر ارتفاع و گنبدی مقرنس دارد و ترکیبی از آجر و کاشی است. اصل گنبد یک اتاق در بالا و زیرزمینی در زیر دارد. برای ورود به اتاق باید از پنج پله بلند بالا بروید تا در پله ششم و هفتم به آستانه درگاه برسید. آن نقشی که برای طراحی علامت ساپیا برداشته شده درست بالای همین درگاه است. گنبد بنا دو پوش است و در داخل شبیه یک عرقچین است. این که این گنبد چه کاربردی داشته خیلی مشخص نیست ،اما بعضی کارشناسان معتقدند که ساخت این گنبد برای تعیین زمان بود. شاید همین ویژگی بود که باعث شد در سال 84 همزمان با گذر سیاره از مقابل خورشید، ساعت خورشیدی زیبایی در کنار گنبد سرخ ساخته و با حضور رایزن فرهنگی فرانسه افتتاح شود؛ ساعتی که به جذابیت این گنبد افزوده است. اگرچه در مراغه از هرکسی آدرس گنبد سرخ را بپرسید به شما می‌گوید، اما این گنبد در خیابان شهید قدوسی قرار دارد.      مراغه به جز رصد‌خانه مشهور به خاطر پنج برج و بنای تاریخی‌اش، به شهر برج‌ها هم شناخته می‌شد رصد‌خانه خواجه توساز هرجای شهر مراغه به سمت غرب نگاه کنید گنبد سفید رنگی که بالای سر رصد‌خانه مراغه ساخته شده برق می‌زند. در حال حاضر با این که بخش زیادی از آنچه در زمان خواجه نظام‌الملک ساخته شده باقی نمانده است، اما این تپه به عنوان یکی از مراکز مهم رصد ستاره‌ها و البته جاذبه‌های دیدنی شهر مراغه است.   رصد‌خانه مراغه شاخص‌ترین بنای فرهنگی و تاریخی شهر مراغه و یکی از رصدخانه‌های قدیمی و سالم جهان است. بنای این رصد‌خانه با حضور هلاکو و خواجه نصیرالملک در روز سه‌شنبه چهارم جمادی‌الاول ۶۵۷ قمری برابر با ۱۶ اردیبهشت ۶۳۸ شمسی ساخته شد. گفته می‌شود هدف خواجه نصیرالدین توسی در ساخت این رصد‌خانه جدا از ایجاد یک مرکز علمی، بازگرداندن و اسکان دانشمندان فراری بود  که در اثر حمله مغول پنهان شده بودند.محل ساخت این رصدخانه را خواجه بعد از محاسبات دقیق  روی تپه در غرب شهر به طول 510 و عرض تقریبی217 متر و به ارتفاع 110 متر در نزدیکی دو روستا به نام‌های طالب‌خان و حاجی‌کرد تعیین کرد. از روی این تپه دورترین نقطه‌ای که دیده می‌شود دریاچه ارومیه است. بنای رصـدخانه با سرپرستی معمار سرشناس فخرالدین ابوالسعادات احمد بن عثمان مراغی براساس طرحی از خواجه 15سال طول کشید‌. رصد‌خانه شامل یك برج مرکزی به قطر 22 متر و ضخامت دیوار 80 متر بود. در اطراف این برج هم پنج واحد مدور‌، کتابخانه و مرکز استقرار دانشمندان ساخته شد. به امر هلاکو کتاب‌ها واسباب وآلات علمی ‌و نجومی ‌بسیاری که از فتح بغداد به دست آورده بودند، درآنجا متـمرکز شد.   ساختمان رصدخانه مراغه یکی از مراکز علمی ‌پیشرفته زمان خود بود. این مركز شامل محل رصد ستارگان و اخترشناسی مجهز به ابزار ستاره‌شناسی و مرکز پژوهشی و همچنین کتابخانه‌ای شامل 400 هزار جلد کتاب بود. دانشمندان برجسته‌ای از جمله قطب‌الدین شیرازی که متوجه علت اصلی تشکیل رنگین‌کمان شد و همچنین نجم‌الدین و مویدالدین دمشقی در این رصد‌خانه پژوهش و تدریس می‌کردند. برای تامین منابع مالی این رصد‌خانه علاوه بر كمك‌های مالی دولت، اوقاف سراسر كشور نیز در اختیار خواجه گذاشته شده بود كه از عشر (یک دهم) آن جهت امر رصدخانه و خریدوسائل و اسباب و آلات و کتاب‌ها صرف کند. خواجه نصیرالدین بعد از پایان ساختمان دستمزد کارمندان و دانشمندان مجموعه را از قرار زیر تعیین کرد:«اهل فلسفه و ریاضی‌دانان روزی سه درهم، طبیب‌ها روزی دو درهم.فقیهان روزی یک درهم و محدثین روزی نیم درهم.» دانشمندان از همه جای دنیا از جمله چین به این رصد‌خانه آمدند. زیج یا همان تقویم ایلخانی در رصد‌خانه مراغه تدوین شد. این مرکز علمی‌بعد از مرگ خواجه نصیرالدین توسی رها شد و در نهایت نیز به همت دکتر پرویز ورجاوند در دهه‌50 پیدا و بخش‌هایی از آن بازسازی شد. حالا اگر سری به مراغه زدید 15کیلومتر خارج از شهر از تپه رصد‌خانه بالا بروید و به آنجا برسید. یادتان باشد که نرسیده به رصد‌خانه یک پادگان نظامی ‌هست که باید مواظب عکس‌گرفتن از اطراف رصدخانه باشید.       رصد‌خانه مراغه شاخص‌ترین بنای فرهنگی و تاریخی شهر مراغه و یکی از رصدخانه‌های قدیمی جهان است   مهرابه‌هانمی‌شود تا مراغه رفت و سری به پرستشگاه‌های مهری این شهر نزد. در شش کیلومتری جنوب شرقی مراغه روستایی به اسم ورجوی قرار دارد‌. در کنار این روستا گورستان بزرگ و قدیمی‌ هست که سنگ قبرهای آن منقش به تصاویر تیر و کمان و شمشیر و تیر و کمان است. در بخشی از این گورستان دخمه‌ای قرار دارد که به اتاقی به عرض 180 منتهی می‌شود. معماری و نقوش موجود در این اتاق تایید می‌کند که این جا روزگاری عبادتگاه میترا بوده‌است.این شهر جز آن دوره‌ای که توسط سپاه رم اشغال شده بود ، در دوره‌های زیادی از تاریخ بلند خود مرکز تجمع مهر پرستان بود. مهرپرستی در دوران اشکانیان در ایران گسترش زیادی داشت. معابد مهری مراغه شاخص تر از سایر همتایان خود در سراسر کشور است.معبد مهری مراغه دارای اتاق یا تالار بزرگی است كه به اتاق دیگری منتهی می‌شود که در دل سنگ کنده شده است‌. نیایشگاه اصلی در این بخش قرار گرفته  است.        در شش کیلومتری جنوب شرقی مراغه روستایی به اسم ورجوی قرار دارد‌  ساری‌سو با نقش خورشیداگر از معابد مهری مراغه به خصوص در ورجوی دیدن کردید یادتان باشد برای گذراندن وقت در کنار چشمه آب معدنی ساری‌سو وقت بگذارید. این چشمه که یکی از چشمه‌های آب معدنی اطراف مراغه است در چهارکیلومتری شهر و سه کیلومتر بالاتر از معبد مهر قرار دارد. این چشمه هم مانند شورسو، آب شور،گشایش، ایستی بلاغ و قره پالچیق از سهند سرچشمه می‌گیرد و آب آن جنبه درمانی دارد. این چشمه آنقدر زیباست که بتوانید از دیدن و آرام گرفتن در کنارش لذت کافی ببرید. جالب است که بدانید چند سال پیش راه‌آهنی از مراغه به سمت ارومیه می‌رود در نزدیکی این چشمه زیبا و گوارا ساخته شد.         چشمه آب معدنی ساری‌سو ، یکی از چشمه‌های آب معدنی اطراف مراغه است  چگونه برویم؟قطاری که از تهران به سمت مراغه و تبریز می‌رود بی‌دردسرترین راه رسیدن به این شهر است. ایستگاه قطار مراغه 30 مهر 1335 افتتاح شده است و از تهران تا این شهر 607 کیلومتر و تا تبریز 129 کیلومتر ریل دارد. البته مراغه تنها فرودگاه جنوب استان آذربایجان را در خود جای داده است، اما اگر بخواهید با ماشین خودتان راهی مراغه شوید باید مسیر 590 کیلومتری میان تهران به سمت مراغه را پیش بگیرد و بعد از گذر از قزوین و زنجان به سمت مراغه بروید. فاصله میان مراغه و ارومیه هم 199 کیلومتر است.           صابون 200 سالهوقتی مراغه رفتید باید سری هم به بازار بزنید. بازار سنتی این شهر مانند بسیاری از شهرهای دیگر در مرکز شهر قرار دارد. صابون مراغه شاید معروف‌ترین سوغات این شهر باشد؛ صابونی که در کارگاهایی در همان بازار به صورت سنتی درست می‌شود و تا قبل از این که شوینده‌های صنعتی بازار را پرکنند مهم‌ترین وسیله حمام بود. هنوز هم کسانی که خیلی به سلامت پوست و موی خود اهمیت می‌دهند از این صابون که از 200 سال پیش تا امروز از دنبه گوسفند و سود سوزآور درست می‌شود، استفاده می‌کنند.رنگ زرد این صابون معروف‌تر از دو رنگ سفید و سیاه آن است. صابون سفید البته مرغوب‌تر است و صابون سیاه که قدرت پاک‌کنندگی کمتری دارد با ترکیب سدر و حنا ساخته می‌شود.   صابون تنها سوغات مراغه نیست. محصولات باغ‌های مراغه که ابن حوقل هم از آنها در کتابش نام می‌برد سوغات‌های دیگر مراغه است. در این شهر 26 گونه انگور، پنج گونه بادام، 17 نوع سیب و 11 نوع آلوچه به عمل می‌آید. به اینها میوه‌هایی چون گیلاس‌، آلبالو‌، زردآلو و هلو را هم باید اضافه کرد که هم به صورت تازه و هم به صورت خشکبار به فروش می‌رسند. باغداران البته بخشی از انگورهای این منطقه را به صورت شیره به فروش می‌رسانند.  درباره شیره انگور گفتیم و نمی‌توانیم از عسل خوب این شهر که در دامنه‌های سهند به عمل می‌آید، نگوییم؛ عسلی که یکی از اقلام صادراتی این منطقه به کشورهای دیگر است. اگر به مراغه رفتید یادتان باشد در بازار سراغ شیرینی سی را بگیرد که دستورش منحصر به مراغه است و با چایی بسیار لذیذ است.       صابون مراغه، معروف‌ترین سوغات شهر مراغه است شاعر مراغهرکن الدین اوحدی مراغه‌ای معروف به اوحدی مراغه‌ای؛ شاعر فارسی گوی قرن هشتم است.او كه اصالت اصفهانی داشت در شهر مراغه به دنیا آمد و در این شهر درگذشت‌. آرامگاه این شاعر بنام، امروزه به عنوان یکی از جاذبه‌های شهر مراغه در خیابان خواجه‌نصیر توسی قرار گرفته است. چند سال پیش در کنار آرامگاه اوحدی اولین موزه ایلخانی ایران در شهر مراغه ساخته شد. اوحدی معاصر سلطان ابوسعید ایلخانی بود. اشعار او را نزدیک به 14729 بیت تخمین زده‌اند. اوحدی بعد از مرگ در باغ سرسبزی دفن شد؛ باغی که حالا بخشی از آن موزه ایلخانی شهر جای گرفته‌است. این موزه که در سال 63 آماده بهره‌برداری شد شامل آثار ارزشمندی از دوره ایلخانان به‌خصوص دوره هلاکو است. مجموعه سکه‌های ایلخانی موزه مراغه منحصر به فرد است و شامل مسکوکاتی متعلق به شهرهای مختلف آذربایجان در زمان ایلخانان مغول است. اگر به مراغه سر زدید به خیابان خواجه نصیر بروید و ضمن زیارت آرامگاه اوحدی از این موزه هم دیدن کنید.از هرجای شهر مراغه به سمت غرب نگاه کنید گنبد سفید رنگی که بالای سر رصد‌خانه مراغه ساخته شده برق می‌زند. در حال حاضر با این که بخش زیادی از آن چه در زمان خواجه نظام‌الملک ساخته شده باقی نمانده است، اما این تپه به‌عنوان یکی از مراکز مهم رصد ستاره‌ها و البته جاذبه‌های دیدنی شهر مراغه است.اگر از معابد مهری مراغه به‌خصوص در ورجوی دیدن کردید یادتان باشد برای گذراندن وقت در کنار چشمه آب‌معدنی ساری‌سو وقت بگذارید. این چشمه که یکی از چشمه‌های آب‌معدنی اطراف مراغه است در چهار کیلومتری شهر و سه کیلومتر بالاتر از معبد مهر قرار دارد.           رکن الدین اوحدی مراغه‌ای معروف به اوحدی مراغه‌ای؛ شاعر فارسی گوی قرن هشتم است ]]> گردشگری Mon, 20 Aug 2018 06:32:33 GMT http://newsirani.com//news/109458/مراغه-شهری-تاریخی-قدمت-دایناسورها-عکس موزه آذربایجان تبریز +عکس http://newsirani.com//news/109403/موزه-آذربایجان-تبریز-عکس به گزارش خبرایرانی، موزه آذربایجان تبریز در سال 1341 مورد بهره برداری قرار گرفته است و در حال حاضر با سه سالن نمایش به ابعاد 37 در 12 متر و چند اتاق اداری و کتابخانه، یکی از بزرگترین موزه های کشور است. زیر بنای موزه آذربایجان 2400 متر مربع می باشد. موزه آذربایجان با دارا بودن 2300 قطعه اشیای عتیقه و هنری ثبت شده و بیش از یک هزار شیء غیر ثبتی در مرکز توجه دوستداران فرهنگ و هنر کشورمان و جهانگردان خارجی قرار دارد و به طور متوسط همه ساله در حدود یکصدهزار نفر از آن بازدید می کنند.  موزه آذربایجان تبریز در سال 1341 مورد بهره برداری قرار گرفته است  طبقه همکف موزه آذربایجان تبریز :در طبقه همکف موزه آذربایجان، آثار و اشیای تاریخی مربوط به دوران پیش از تاریخ و دوران پیش از اسلام گردآوری شده ‌اند که سفال‌های مربوط به تپه اسماعیل‌آباد با هفت هزار سال قدمت، از تاریخی‌ترین آثار این بخش بشمار می ‌روند. قدمت سنگ‌های معدنی “سرپانتین” که در جیرفت یافته شده‌اند نیز به دوران پیش از تاریخ می‌رسد؛ بر روی این سنگ‌ها تصاویری از گیاهان و حیوانات گوناگون نقش بسته ‌است. همچنین مجسمه الهه زن که در رستم‌آباد گیلان یافته شده است، سه هزار سال قدمت دارد؛ این مجسمه ارزش زن را در دوران ایران باستان به تصویر کشیده ‌است. ریتون‌های مربوط به دو تا سه هزار سال پیش نیز در این موزه نگهداری می‌شوند.اجساد مرد و زنی که مربوط به سه هزار سال پیش هستند در سال ۱۳۷۸ خورشیدی و در پیرامون مسجد کبود یافت شده ‌است. این اجساد از بقایای گورستان سه هزار ساله‌ای محسوب می‌شوند که برای بازدید عموم به موزه آذربایجان انتقال یافته‌اند. سنگ بسم‌الله اثر محمدعلی قوچانی نیز در انتهای سالن طبقه همکف قرار گرفته‌ است. چهار قسمت از این سنگ پنج‌ قسمتی قاب آن و یک قسمت باقی‌مانده نیز متن آن است.   در طبقه همکف موزه آذربایجان، آثار و اشیای تاریخی مربوط به دوران پیش از تاریخ گردآوری شده ‌اند   طبقه اول موزه آذربایجان تبریز :قدیمی‌ترین آثار طبقه اول موزه آذربایجان مربوط به سده چهارم هجری و شهر نیشابور است که از مهم‌ترین ویژگی‌های آنها می‌توان به استفاده از خط کوفی، استفاده نقش‌های اسلیمی و استفاده از لعاب سفید در این آثار اشاره کرد. ظروف سفالی مربوط به دوره ایلخانان و قفل رمزی مربوط به سده ششم هجری نیز از دیگر آثار تاریخی این بخش محسوب می‌گردند.   قدیمی‌ترین آثار طبقه اول موزه آذربایجان مربوط به سده چهارم هجری و شهر نیشابور است در سالن سکه‌ها و مهرهای تاریخی ایران نیز قدیمی‌ترین سکه‌های ضرب‌شده در ایران از دوره هخامنشیان تا دوره قاجاریان به نمایش درآمده‌اند. همچنین نمونه‌هایی از مهرهای تاریخی ایران در این بخش قرار گرفته‌اند.   موزه آذربایجان یکی از بزرگترین موزه های کشور است  طبقه زیرزمین موزه آذربایجان تبریز :مجسمه‌ های ساخته ‌شده توسط احد حسینی در طبقه زیرزمین موزه آذربایجان نگهداری می‌شوند. این مجسمه‌ها دید عمیقی نسبت به سرگذشت و اخلاق انسان در طول سده‌های گذشته -به خصوص سده بیستم- دارند.بخش سنگ‌نگاره‌های تاریخی، جدیدترین بخش موزه آذربایجان است که در طبقهٔ زیرزمین این موزه قرار گرفته ‌است. در این بخش مجموعه‌ای از پیکره‌های انسانی، سنگ گورها، سنگ‌های کتیبه‌دار، قوچ‌های سنگی و مجسمه‌های سنگی به نمایش گذاشته شده‌اند.در نزدیکی این موزه، مسجد کبود قرار دارد که می توانید از آن دیدن کنید ]]> گردشگری Sun, 19 Aug 2018 06:25:11 GMT http://newsirani.com//news/109403/موزه-آذربایجان-تبریز-عکس پل دلیچای کجاست؟ +عکس http://newsirani.com//news/109402/پل-دلیچای-کجاست-عکس به گزارش خبر ایرانی، پل فردوسی یا دلیچانی مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان دماوند، روستای دلیچانی واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۲ با شماره ثبت ۸۶۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل فردوسی دارای 5 دهانه است كه 3 دهانه آن به یك اندازه و دو دهانه جانبی آن كوچكتر است. در قسمت فوقانی دهانه میانی یعنی قسمت شمال غربی و جنوب شرقی پل دو كتیبه وجود دارد كه نام پل، سال احداث و اداره طرق ناحیه 8، روی آنها مرقوم شده است. طول پل 45 متر و عرض آن حدود 4.5 متر است.مصالح اصلی پل از سنگ های تراش دار و ملات سیمان است.    پل دلیچای  تصاویر پل دلیچای  عکس پل دلیچای  پل دلیچای تصاویر پل دلیچای  پل دلیچای  تصاویر پل دلیچای   ]]> گردشگری Sun, 19 Aug 2018 06:22:07 GMT http://newsirani.com//news/109402/پل-دلیچای-کجاست-عکس سفر به خنک‌ترین بندر کشور+تصاویر http://newsirani.com//news/109333/سفر-خنک-ترین-بندر-کشور-تصاویر به گزارش خبر ایرانی، همه ساله با وزیدن گرفتن بادهای موسمی با نام «مونسون» تعداد زیادی از مسافران و گردشگران که از پیشروی جبهه هوای گرم تابستانی در کشور به تنگ آمده اند همراه با این بادها به چابهار سفر می کنند. بادهای مونسون که خاستگاه آن اقیانوس هند است همه ساله در فصل تابستان آب و هوای گرم چابهار را طراوت بخشیده و انگیزه لازم را در گردشگران علاقه مند سفر به خنک ترین بندر جنوب کشورفراهم می سازد.وزش بادهای موسمی یا مونسون، به دلیل اختلاف شدید درجه حرارت بین دو حوزه بزرگ اقلیمی یعنی ارتفاعات هندوکش و اقیانوس هند به وجود می آید و موجب تولید بادهای باران آور تابستانی در بندر چابهار در جنوب شرق ایران می شود.   وزش بادهای موسمی مونسون در ایام تابستان از اقیانوس هند به ساحل چابهار از گذشته همواره به عنوان یکی از عوامل طبیعی این منطقه در جذب گردشگر محسوب می شده است.این بادهای فصلی با شدت و ضعف تا پایان شهریور ادامه دارد و در شرایطی باعث بادهای شدید و مرطوب و باران های سیل آسا می شود و حتی می تواند مناطق مرکزی کشور را تحت تاثیر و نفوذ قرار دهد.      وزش این بادها، باعث می شود تا در فصل تابستان و گرم ترین ماه های سال، هوای چابهار بیش از اندازه گرم نباشد و چابهار را به خنک ترین بندر جنوب کشور در تابستان تبدیل کرده است. وجود ظرفیت های خدادادی و بکر شامل جاذبه های طبیعی مانند کوه های مینیاتوری، گل فشان، بندر بکر، میوه های گرمسیری، آبزیان متنوع و برگزاری جشنواره تابستانی با حضور هنرمندان کشوری هر یک در جایگاه خود در جذب جهانگردان و گردشگران سهیم هستند.چابهار را بهشت گمشده ایران می خوانند خلیجی که کمتر بین ایرانیان شناخته شده  اما زیبایی های طبیعی و گردشگری اش آنقدر زیاد است که این منطقه را جزو بی نظیرترین مناطق گردشگری دنیا محسوب کرده است.  تالاب لیپارتالاب لیپار در نزدیکی روستای رمین و در 15 کیلومتری شرق چابهار در مسیر جاده ساحلی چابهار - گواتر قرار گرفته است. لیپار چشم انداز فوق العاده ای دارد به گونه ای که رویش گونه های بلوط و گزنه در آب صحنه فوق العاده زیبایی خلق کرده که در هیچ جای دیگر ایران دیده نمی شود.تالاب لیپار از مناطق زیبا و طبیعی چابهار است که در آن پرندگانی چون لک لک، طاووس، کبک و مرغ ماهی خوار زندگی می کنند. همجوار با این تالاب زیبا منطقه ای با نام دشتار قرار دارد که بومیان به آن عروس نیز می گویند، علت این نامگذاری زیبایی منطقه و وجود درختان سرسبز و خرم است که می تواند پذیرای علاقه مندان به طبیعت باشد. (دشتار در زبان بلوچ به دخترانی اطلاق می شود که هنوز ازدواج نکرده اند.)در این منطقه پنبه هایی وحشی به عمل می آید که بومیان از آن تشک و بالش تهیه می کنند. همچنین این منطقه، تاریخی طولانی را یدک می کشد و دارای جاذبه هایی از جمله چاه های عمیق و گورستان های تاریخی است.      جنگل حرااین جنگل زیبا در ناحیه ساحلی خلیج گواتر در نزدیکی محلی که رودخانه باهوکلات به دریای عمان می ریزد قرار دارد و درختان آن همراه با جزر و مد دریا در طی روز و شب به زیر آب رفته و باری دیگر سر از آب بیرون می آوردند. حرا درختچه ای است که در مرداب های نواحی گرم در کرانه های عربستان، مصر و جنوب ایران می روید. ساحل صخره ای دریا بزرگدر کناره های دریای عمان و در قسمت جنوبی شهرستان چابهار، صخره های بزرگی در اثر پیشروی آب دریا و فرسایش سنگ های رسوبی به وجود آمده که چشم انداز زیبایی را تشکیل داده است. این بخش از سواحل را به خصوص در هنگام غروب آفتاب می توان به عنوان یکی از دیدنی ترین سواحل جنوبی ایران نام برد زیرا با دیواره های صخره ای و مناظر دلنشین مانند آکواریومی طبیعی با انواع ماهی ها و زمین هموار، بینندگان را به شگفتی و تحسین وا می دارد. در این ساحل به دلیل برخورد موج ها با صخره های ساحل مناظر زیبایی به وجود می آید که آن را موج فشان می نامند.ارتفاع امواج در این ساحل به بیش از 2 متر می رسد و در فصل تابستان و همزمان با وزیدن باد های مونسون به عنوان یکی از جاذبه های طبعی برای گردشگران و مسافران محسوب می شود. رودخانه باهوکلاتاین رودخانه یکی از پرآب ترین رودهای بلوچستان و عامل اصلی حیات در جنوب این منطقه محسوب می شود و محلی برای زندگی تمساح ایرانی است. تمساح پوزه کوتاه ایرانی بازمانده خزندگانی است که در حدود 265 میلیون سال پیش می زیسته اند.در حوزه حیات وحش نیز تمساح پوزه کوتاه برجسته ترین موجود منطقه چابهار است که به طور طبیعی و آزاد زندگی می کند. زیستگاه اصلی این تمساح که به نام محلی گاندو خوانده می شود، حدود 380 هزار هکتار مساحت دارد که بخشی از آن در چابهار و بخش دیگر آن در شهرستان ایرانشهر واقع شده است.تمساح پوزه کوتاه در برکه های راسک، باهوکلات و باتلاق های دلگان زندگی می کند و تنها نوع تمساح ایران است که ارزش ملی و بین المللی دارد. طول این جانور تا چهار متر می رسد و قوی ترین عضو آن دمش است.     تپه های گل فشان یکی از جاذبه های منحصر به فرد در دنیا و همچنین از زیبایی های بندر چابهار و کنارک است. در شمال غربی چابهار و در 20 کیلومتری روستای کهیر سه تپه کوچک گل فشان به ارتفاع 10 الی 20  متر وجود دارد که دوتای آنها از چندین سال پیش خاموش شده و سومین آنها که هنوز فعال است، گلی سرد و طوسی رنگ از دهانه آن تراوش می کند.این تپه ها با پرتاب حباب های گل و لای از ژرفای زمین، چشم هر بیننده ای را خیره می کند، مردم محلی از این گل و لای برای درمان بیماری ها به ویژه بیماری های پوستی استفاده می کنند. آلاچیق های ساحلی تیساگر به دنبال فضایی برای استراحت با معماری امروزی می گردید آلاچیق های پلاژ کنار ساحل خلیج چابهار، در مسیر جاده کنارک ـ چابهار مکان مناسبی برای استراحت است.این الاچیق ها در 9 کیلومتری چابهار واقع شده اند و به وسیله جاده ساحلی آسفالته به جاده اصلی متصل می شود. این مکان تفریحی با چشم انداز مناسب برای گردشگران محسوب می شود و با غذاخوری و چایخانه آمادة پذیرایی از مسافران است. ]]> گردشگری Sat, 18 Aug 2018 06:41:13 GMT http://newsirani.com//news/109333/سفر-خنک-ترین-بندر-کشور-تصاویر با جاذبه های کیوتو بیشتر آشنا شوید+عکس http://newsirani.com//news/109332/جاذبه-های-کیوتو-بیشتر-آشنا-شوید-عکس به گزارش خبرایرانی، این شهر تنها شهر بزرگ ژاپن است که از ویرانی های جنگ جهانی دوم در امان مانده است.  کیوتو که شهرت آن از این نکته که محل اقامت امپراطور و به مدت 1100 سال مرکز اصلی فرهنگی کشور بوده است، ناشی می شود، نمونه های عالی بی شماری از جاذبه های گردشگری کیوتو تندیس ها، نقاشی ها و سایر فرم های هنری را در موزه ها و گالری های متعدد خود به نمایش گذاشته است. این شهر  و جاهای دیدنی کیوتو همچنین جایگاه معماری بی نظیر با قدمت چند قرن است که بیشتر نمونه های آن تحت تاثیر بوداییسم خلق شده اند و در معابد باستانی یافت می شوند. کیوتو با وجود 30 معبد متعلق به فرقه های مختلف دین بودائی و 200 زیارتگاه شینتو، نقش بزرگی در مذهب ژاپنی بر عهده گرفته است. اگر قصد سفر به کشور ژاپن و بازدید از شهر بی نظیر کیوتو را دارید، بهتر است ابتدا جاذبه های منحصر بفرد این شهر را بشناسید و برای یک سفر خاطره انگیز برنامه ریزی کنید. در این مطلب، به معرفی مهم ترین جاذبه های گردشگری این شهر باستانی ژاپن، سفر به کیوتو، می پردازیم :   قلعه نیجو Nijo Castleقلعه نیجو Nijo Castle شامل دیوارها، برج ها و خندق آن، در سال 1603 ساخته شده و سپس بعدها به عنوان مقر حکومتی مورد استفاده قرار گرفته است. این مجموعه دارای ساختمان های متعددی است که شامل تعداد زیادی آثار هنری مهم هستند. جالب ترین بخش های این مجموعه، دروازه شرقی قلعه (هیگاشی اوتمون Higashi Otemon، ورودی اصلی قلعه)، دروازه داخلی یا کارامون Karamon که بخاطر کنده کاری های عالی و تزئینات فلزی آن قابل توجه است، و فراتر از آن، میکوروما یوز Mikuruma-yose پر نقش و نگار. مهم ترین ساختمان این مجموعه، قصر نینومارو Ninomaru Palace می باشد که از پنج ساختمان مجزا که توسط راهرو هایی به هم وصل شده اند و فضای بی نظیر داخلی که با نقاشی های کانو تانیو Kano Tanyu و شاگردانش تزئین شده اند، تشکیل شده است. اصلی ترین بنا نیز تالار فرستاده سلطنتی Hall of the Imperial Emissary یا ژودان نوما Jodan-no-ma می باشد  نام دارد که در شکوه و زیبایی، با دو اتاق مجاورش نینوما Ni-no-ma و توزامورای نوما Tozamurai-no-ma که دارای نقاشی های زیبا از ببرها هستند، شباهت دارد. چهارمین بنای این مجموعه ، به نام کورو شویین Kuro-Shoin دارای نقاشی های حیوانات از آثار کانو نانوبو Kano Naonobu از جاهای دیدنی کیوتو می باشد، در حالی که در آپارتمان های خصوصی شوگان Shogun، نقاشی هایی از چشم انداز کوه ها وجود دارند. قلعه نیجو Nijo Castle شامل دیوارها، برج ها و خندق آن، در سال 1603 ساخته شده     زیارتگاه فوشیمی ایناری تاییشا Fushimi-Inari Taisha Shrineزیارتگاه فوشیمی ایناری تاییشا Fushimi-Inari Taisha Shrine از جاذبه های گردشگری کیوتو که یکی از مشهور ترین زیارتگاه های کشور ژاپن محسوب می شود، یکی از مکان هایی است که می بایست حتما از آن بازدید کنید. این زیارتگاه در سفر به کیوتو از جاهای دیدنی کیوتو که در سال 711 بعد از میلاد مسیح ساخته شده و به الهه رشد برنج تقدیم شده است، همچنان محل عبور و مرور تجار و بازرگانانی است که برای موفقیت بیشتر دعا می کنند. بنای اصلی متعلق به سال 1499 میلادی می باشد و مهم ترین ویژگی آن، خیابان 4 کیلومتری فوق العاده ای است با طاق هایی به رنگ نارنجی روشن که هر کدام توسط بازرگانان مختلف اهدا شده اند. گذر از تمامی 32 هزار طاق این خیابان، حدود دو ساعت زمان می برد. نکات قابل توجه دیگر، مجسمه های متعدد از روباه هایی که به عنوان پیام رسانان خدایان شهرت گرفته اند، در امتداد این مسیر هستند. حتما از فروشگاه ها و غرفه هایی که در ورودی زیارتگاه قرار دارند شیرینی های سنتی ژاپنی بخرید.   زیارتگاه فوشیمی ایناری تاییشا از جاذبه های گردشگری کیوتو محسوب می شود  پاویون طلایی یا کینکاکو جی Kinkaku-jiپاویون طلایی در قرن 14 میلادی به عنوان ویلای شوگان آشیکاگا یوشیمیتسو Ashikaga Yoshimitsu ساخته شده و امروزه به عنوان یک معبد بودائی شناخته می شود، یکی از زیباترین و تماشایی ترین جاذبه های کیوتو به شمار می رود. نام این بنا از برگ طلایی که دو طبقه بالایی از سه طبقه بنا را تزئین کرده، گرفته شده است؛ نشانه ای که به باور مردم، تمام نیرو های منفی مرتبط با مرگ را دفع می کند. این بنا بارها مورد بازسازی قرار گرفته است که آخرین آن مربوط به دهه 1950 میلادی می باشد. این معبد که روی یک برکه بزرگ ساخته شده، به همان اندازه که بخاطر محیط زیبای اطرافش نیز مشهور است، به دلیل  پاگودای سنگی قدیمی اش (گونه ای برج با بام هایی چندلا و رده وار که در ویتنام، چین، کره، ژاپن و دیگر کشور های شرقی آسیا ساخته می شوند) و چایخانه مخصوص سنتی آن نیز در سفر به کیوتو از مجموعه جاذبه های گردشگری کیوتو  بسیار شناخته شده است. پاویون طلایی، یکی از زیباترین و تماشایی ترین جاذبه های کیوتو به شمار می رود    معبد کیومیزو درا Kiyomizu-dera Templeمعبد کیومیزو Kiyomizu  در قسمت شرقی کیوتو، یکی از بنا های مهم ثبت شده در فهرست میراث جهانی یونسکو از مجموعه جاذبه های گردشگری کیوتو به شمار می رود و در مکانی بسیار زیبا روی کوه اتووا Otowa، مشرف به شهر کیوتو قرار گرفته است. بازدید کنندگان می توانند از قدم زدن در امتداد مسیر چایخانه به سمت معبد که پر از فروشگاه های کوچک و مغازه های فروش صنایع دستی می باشد، لذت ببرند. این بنا در سال 790 میلادی ساخته شده و به کانن 11 سر ، الهه بودایی رحمت که مجسمه اش در اینجا دیده می شود تقدیم شده است. بنا های امروز این معبد از جاهای دیدنی کیوتو ، بعد از سال 1633 در دوره توکوگاوا شوگان سوم Tokugawa Shogun که لمیتسو Iemitsu نام داشت برپا شده اند و بر فراز صخره بزرگی در آبشار اتووا Otowa  قرار دارند. ایوان بزرگ تالار اصلی از مهم ترین بخش های این معبد از جاذبه های گردشگری کیوتو به حساب می آید که روی ستون هایی به ارتفاع 30 متر واقع شده است و برای اجرای مراسم و رقص های صحنه ای مورد استفاده قرار می گیرد. از این ایوان، چشم انداز های خارق العاده ای از شهر و تپه های پر درخت اطراف آن به چشم می خورد، بخصوص در فصل پاییز که رنگ برگ ها به طرز زیبایی تغییر می کند.  معبد کیومیزو ، از مجموعه جاذبه های گردشگری کیوتو به شمار می رود    معبد سانجو سانگن دو Sanjūsangen-dō Templeنام معبد سانجو سانگن از جاهای دیدنی کیوتو دو Sanjūsangen-dō یا معبد رنگویین Rengyoin از غیر معمول بودن ساختارش می آید. نمای بیرونی این بنا به 33 (سانجو سان در زبان ژاپنی) بخش (گن در زبان ژاپنی) تقسیم شده است تا این عقیده را که کانن Kannon، خداوند رحمت، دارای 33 شخصیت گوناگون است، به نمایش بگذارد. این بنا در سال 1164 میلادی ساخته شده است؛ اما چیزی که امروزه از این بنا به جای مانده، ساختمان بازسازی شده ای است که در سال 1266 میلادی پس از این که یک آتش سوزی مهیب، بنای اولیه را تخریب کرد بنا شد. به دلیل اهمیت این بنا در گذشته به عنوان محل آموزش نظامیان، می توان آثار تیر های شلیک شده از کمان ها را بر دیوار ها مشاهده کرد. مهم ترین اثر از آثار هنری این معبد، مجسمه سه متر و نیمی کانن  با صد دست مشهورش است که تاریخ ساخت آن به قرن سیزدهم میلادی می رسد و بخاطر ردیفی از 500 مجسمه کانن Kannon که در دو طرف آن قرار گرفته اند بسیار مورد توجه بازدید کنندگان قرار می گیرد. بخش قابل توجه دیگری که اهمیت بسیاری دارد، 28 تندیس ارتش آسمانی ا زجاذبه های گردشگری کیوتو که از پیروان کانن به شمار می رفته اند می باشد که در پشت مجسمه کانن Kannon قرار دارند. یکی دیگر از جاذبه های کیوتو, معبد معبد سانجو سانگن دو می باشد   قصر امپراطوری کیوتو Kyoto Imperial Palaceقصر اصلی امپراطوری کیوتو از جاهای دیدنی کیوتو و جاذبه های گردشگری کیوتو که کیوتو گوشو Kyoto-gosho هم نامیده می شود، در سال 794 میلادی ساخته شده است. این قصر که چندین بار پس از تخریب شدن به دلیل آتش سوزی، مورد بازسازی و مرمت قرار گرفته است، هنوز یکی از پر بازدید ترین مکان های تاریخی شهر کیوتو به شمار می رود. با وجود این که بنای امروزی قصر، در سال 1855 میلادی ساخته شده، همچنان بسیار تاثیر گذار است. این قصر که فضای وسیعی در نزدیکی مرکز شهر کیوتو را به خود اختصاص داده است، دارای ویژگی های جالبی از قبیل دروازه های تزئین شده بسیار زیبا، اتاق ها و ساختمان های مهم از جمله تالار مخصوص برگزاری مراسم رسمی یا Shishinden، محل اقامت امپراتور یا Seiryo-den، سالن دادگاه یا Ko-gosho و کتابخانه امپراطوری می باشد. ورود به محوطه این مکان زیبا درسفر به کیوتو و از جاهای دیدنی کیوتو برای عموم آزاد است، اما بازدید از قصر، تنها در تورهای دارای راهنما امکان پذیر است.    قصر اصلی امپراطوری کیوتو از جاهای دیدنی کیوتو و جاذبه های گردشگری کیوتو می باشد    معبد نیشی هوگانجی Nishi Honganjiمعبد نیشی هوگانجی Nishi Honganji، معبد اصلی جودو شینشو Jodo-shinshu، یک نمونه فوق العاده از معماری بودایی به شمار می رود.مهم ترین و جالب ترین بخش این معبد، تالار اصلی آن یا همان هوندو Hondo می باشد که در سال 1760 بازسازی شده است و شامل مجموعه ای از اتاق های عالی می باشد که توسط نقاشی هایی با زمینه طلایی و مجسمه های مهم متعدد متعلق به قرن ششم میلادی تزئین شده اند. بخش جالب دیگر، تالار سازنده بنا به نام دایشی دو Daishi-do است که جایگاه مجسمه تقدیس شده شینران Shinran می باشد. این مجسمه که در سال 1244 میلادی ساخته شده، ترکیبی است از ترکیب لاک با خاکستر جسد شینران Shinran. بنای قابل توجه دیگر، دایشوین Daishoin یا گنجینه Treasury نام دارد که اتاق های آن با نام نقاشی های دیواری که در آنها قرار گرفته اند، شناخته می شوند؛ برای مثال، اتاق گنجشک ها (سوزومه نوما) Suzume-no-ma، اتاق غاز های وحشی (گان نوما) Gan-no-ma، اتاق گل داوودی (کیکو نوما) Kiku-no-ma با نقاشی های عالی قرن هفدهمی از گل های طلایی و سفید، اثر کایهو یوستسو Kaiho Yusetsu. یکی دیگر از بخش های جالب، معبد هیگاشی هونگانجی Higashi-Honganji می باشد که در سال 1602 میلادی ساخته شده و جایگاه تعدادی از نمونه های عالی هنری است. نکته مهمی که باید در نظر داشته باشید این است که تنها بخش هایی از این مجموعه برای بازدید عموم می باشد، بنابراین بهتر است از قبل برای بازدید از سایر بخش ها برنامه ریزی کنید.   معبد نیشی هوگانجی، معبد اصلی جودو شینشو، یک نمونه فوق العاده از معماری بودایی به شمار می رود      موزه ملی کیوتو Kyoto National Museum و موزه هنر Municipal Museum of Artدر سفر به کیوتو، علاوه بر تعداد زیاد معابد قدیمی و آثار هنری مهم آنها، دارای کلکسیون های منحصر به فرد هنری نیز هست که در موزه ها و گالری های سطح جهانی این شهر قرار دارند. موزه ملی کیوتو National Museum مشهورترین موزه این شهر است که در سال 1897 تأسیس شده و مهم ترین موزه در ژاپن محسوب می شود. این موزه که تمرکز آن، بیشتر بر روی هنر پیش از دوران مدرن در آسیا بخصوص نمونه های هنری ژاپنی می باشد، در سال 2014 به طور کامل بازسازی شده و شامل نمونه های بی شماری از هنرهای کهن و هنر های کاربردی است که در چندین ساختمان به نمایش گذاشته شده اند. بنابراین خودتان را برای پیاده روی های طولانی آماده کنید. موزه دیگری که از مجموعه جاهای دیدنی کیوتو و جاذبه های گردشگری کیوتو ارزش بازدید کردن دارد، موزه هنر کیوتو Kyoto Municipal Museum of Art می باشد که در سال 1928 ساخته شده و دارای آثار مهم از تاکیشی سیهو Takeuchi Seihō یکی از هنرمندان برجسته قرن بیستم کشور ژاپن در سفر به کیوتو است.   موزه ملی کیوتو National Museum مشهورترین موزه این شهر است    معابد گیون Gionمنطقه گیون Gion از جاذبه های گردشگری کیوتو  منطقه ای در شهر کیوتو است که به عنوان محله سرگرمی بسیار مشهور است و می توان سرتاسر آن را به صورت پیاده طی کرد. گیون Gion که در کناره شرقی رودخانه کاموگاوا Kamogawa قرار دارد، ترکیبی چندگانه از معماری مدرن و زیبایی های تاریخی به شمار می رود که سنت های بی شمار ژاپنی، از گیشا ها و لباس های سنتی پر نقش و نگارشان تا چایخانه ها و رستوران های قرن هفدهمی را به نمایش می گذارد. منطقه گیون Gion از جاهای دیدنی کیوتو توسط خیابان های هانامی کوجی Hanami-Koji، شیجو دوری Shijo-dori و پیاده رو های ساحلی خیابان شیراکاوا مینامی دوری Shirakawa Minami-dori احاطه شده و بخاطر معابد فوق العاده اش مشهور است؛ بخصوص بنای قرن پانزدهمی پاویون نقره ای Silver Pavilion یا گینکاکوجی Ginkakuji و معبد چیون این Chion-in، یکی از مشهور ترین معابد کشور ژاپن. این معبد به خاطر برج دو طبقه ای سامون سان Sammon-san با ارتفاع 24 متری در مرکز توجه همگان قرار دارد؛ همچنین عظیم ترین زنگ ناقوس در کشور ژاپن و سفر به کیوتو ، با وزن 71 تن، در برج این معبد از جاذبه های گردشگری کیوتو قرار دارد.    منطقه گیون Gion از جاذبه های گردشگری کیوتو  منطقه ای در شهر کیوتو است    ویلای امپراطوری کاتسورا  Katsuraدر سفر به کیوتو و تماشای جاهای دیدنی کیوتو بدانید که ویلای امپراطوری کاتسورا Katsura Imperial Villa که در سال 1624 میلادی برای اقامت شاهزاده هاچیجو توشیهیتو Hachijo Toshihito، برادر امپراتور گویوزی Emperor Goyozei ساخته شد، جایگاه یکی از مشهور ترین باغ های تاریخی کشور ژاپن محسوب می شود. باغ زیبای این ویلا که طراحی آن توسط کوبوری انشو Kobori Enshu و همکاری خود شاهزاده صورت گرفته است، به گونه ای طراحی شده که بازدید کنندگان همواره جلوی همه چیز را می بینند. در سفر به کیوتو  باغ های کوچک تر، دور تا دور یک استخر بزرگ قرار گرفته اند و منظره قله های کوه های آراشی یاما Arashiyama و کامیاما Kameyama از جاهای دیدنی کیوتو در پس زمینه آنها به چشم می خورند.     ویلای امپراطوری کاتسورا  در سال 1624 میلادی برای اقامت شاهزاده هاچیجو توشیهیتو ساخته شد   جالب ترین بخش های این مجموعه از جاهای دیدنی کیوتو ، دروازه های میوکی مون Miyuki-mon  از جاذبه های گردشگری کیوتو و گذر گاه های متعدد موجود در باغ هستند. برخی از این گذرگاه ها از سنگ ریزه های رودخانه درست شده و برخی دیگر با سنگ های مستطیل شکل، سنگفرش شده اند؛ از میان بوته ها و خزه ها می گذرند و به دروازه های درونی باغ منتهی می شوند؛ جایی که یک گروه از ساختمان ها که به گوتن Goten مشهور هستند قرار دارند. یکی از بخش های ویژه و جالب توجه این مجموعه، ایوان فرو شیون Furu-shoin می باشد که به طور اختصاصی برای مشاهده ماه ساخته شده است؛ همچنین سه اتاق ناکا شویین Naka-shoin با نقاشی های فوق العاده از هنرمندان پیشگام ژاپنی که از بخش های مهم این مجموعه در سفر به کیوتو  به شمار می رود.  معبد دایتوکو جی Daitoku-jiمعبد دایتوکو از جاهای دیدنی کیوتو جی Daitoku-ji یکی از اصلی ترین معابد منطقه رینزای Rinzai می باشد که در سال 1324 ساخته شده است و قدمت بناهای جدیدتر آن به قرن های شانزدهم و هفدهم میلادی می رسد. از 22 بنای موجود در این مجموعه، هفت بنا به روی عموم باز هستند؛ از جمله دروازه سبک چینی کارا مون Kara-mon با کنده کاری های بی نظیرش و دروازه اصلی دو طبقه سامون Sammon که در سال 1589 ساخته شده و بخاطر نقاشی های سقفی و مجسمه های عالی خود شناخته شده است. سالن اصلی که بوتسودن Butsuden یا داییو دن Daiyu-den نام دارد، در سال 1664 ساخته شده است و شامل مجسمه شاکیامونی Shakyamuni و تندیسی از دایتو کوکوشی Daito-kokushi می باشد. سایر بخش های جالب، شامل سالن شینجو آن Shinju-an با مجسمه ها و زیارتگاه هایش که متعلق به قرن چهاردهم میلادی هستند و یک باغ زیبای زن می باشد.    معبد دایتوکو از جاهای دیدنی کیوتو جی Daitoku-ji یکی از اصلی ترین معابد منطقه رینزای Rinzai می باشد    بهترین محل اقامت برای بازدید آسان از نقاط دیدنی کیوتوبهترین مکان برای اقامت در کیوتو، پایین شهر، بخصوص درون و نزدیک منطقه گیون Gion و منطقه کاواراماچی دوری Kawaramachi-Dori می باشد. این نواحی در نزدیکی بسیاری از جاذبه های گردشگری اصلی، رستوران ها، فروشگاه ها و مراکز تفریحی شهر کیوتو قرار دارند. در این بخش، به معرفی برخی از بهترین هتل های نزدیک به این نواحی می پردازیم :هتل های لوکس و گران قیمت :هتل ریتز کارلتون Ritz Carlton در سفر به کیوتو در کناره رودخانه کاموگاوا Kamogawa قرار دارد و دارای خدمات لوکس، چهار رستوران و یک اسپای بسیار عالی می باشد. هتل کانرا کیوتو Hotel Kanra Kyoto به اندازه یک پیاده روی کوتاه از ایستگاه اصلی قطار فاصله دارد و دارای اتاق های بزرگ و مدرن با وان های حمام چوبی بسیار شیک می باشد. در قلب منطقه گیون ، هتل مایفوکان Maifukan، اتاق های بسیار مجهز با یخچال های کوچک به میهمانان خود ارائه می دهد؛ همچنین دارای یک تراس و باغ روی بام است.هتل های شیک با هزینه متوسط :هتل اوهانابو Ohanabo یک هتل کوچک و دنج با اتاق های راحت در یک منطقه بسیار آرام است و یک رستوران بسیار محبوب دارد. هتل آنتروم Hotel Anteroom برای کسانی که به دنبال تفاوت هستند مناسب است. این هتل دارای یک گالری هنری و اتاق های منحصر بفرد است که به طرز زیبایی، کوچک اما کارآمد هستند و دارای تراس می باشند. هتل سیتادین کاراسوما گوجو Citadines Karasuma-Gojo با اتاق های بزرگ که شامل آشپزخانه و قسمت نشیمن هستند، برای اقامت های طولانی تر، انتخاب مناسبی است.هتل خوب با هزینه مناسب :هتل ایبیس استایلز کیوتو ibis Styles Kyoto Station یک هتل خوب در مرکز شهر است و اتاق های خوب و یک صبحانه عالی به میهمانان خود ارائه می کند. هتل سوپر Super Hotel در قلب منطقه خرید کاواراماچی دوری Kawaramachi-Dori قرار گرفته است، اتاق های مدرن و دنج دارد و با صبحانه رایگان از میهمانان خود پذیرایی می کند. برای کسب کردن تجربه ای ژاپنی تر و سنتی تر، بهتر است به ریوکان شیمیزو Ryokan Shimizu بروید که اتاق های آن دارای بالش ها و دشک های مخصوص ژاپنی هستند و یک چشمه آب گرم در محوطه آن قرار دارد.     ]]> گردشگری Sat, 18 Aug 2018 06:38:17 GMT http://newsirani.com//news/109332/جاذبه-های-کیوتو-بیشتر-آشنا-شوید-عکس تالار اشرف یکی از بناهای تاریخی اصفهان +عکس http://newsirani.com//news/109275/تالار-اشرف-یکی-بناهای-تاریخی-اصفهان-عکس به گزارش خبر ایرانی، تالار اشرف یکی از بناهای تاریخی اصفهان است که در دوره صفوی سکونت‌گاه پادشاه، و حرم سلطنتی بود و در دوران قاجار، خانه صارم‌الدوله (فرمانده نظامیان اصفهان) شد و سپس به انبار علوفه و اقامت‌گاه سربازان روسی تبدیل شد و روزگاری به اداره صحیه و سجل احوال، اداره معارف، اداره فرهنگ و هنر، اداره آموزش و پرورش، و اداره تشریفات استانداری تغییر کاربری داد. تالار اشرف که در زمان شاه عباس دوم صفوی ساخته شد و در دوره شاه سلیمان کامل شد، در محدوده تاریخی دولتخانه صفوی و در نزدیکی رکیب‌خانه، تالار تیموری، توحیدخانه و کاخ چهلستون قرار داشت و اکنون در غرب خیابان استانداری و در محدوده باغ استانداری اصفهان واقع است. اين بنا به طور كامل با چوب بست ساخته شده بام آن مسطح بر پايه هاي بلند ضخيم پوشيده از طلا نهاده شده است.در اوايل جنگ جهاني اول به عنوان انبار مورد استفاده واحدهاي نظامي و سپس به جايگاه دسته موزيك نظامي تبديل مي شود. حدود 80سال قبل پس از تخريب ساختمان هاي چپ و راست تالار اداره باستان شناسي با مرمت بنا از ويراني آن جلوگيري كرده و سپس ساختمان براي استقرار اداره معارف عمومي در نظر گرفته مي شود.عمارتي که به نام تالار اشرف ناميده مي شود باقيمانده کاخ هاي عصر صفوي است که در منطقه دولت خانه در کنار قصرهاي ديگري همچون تالار سرپوشيده، کاخ هشت بهشت، کاخ پشت مطبخ، رکيب خانه و تالار تيموري مجموعه اي از کاخ هاي باشکوه آن روزگار را تشکيل مي داده است.    کلمه «اشرف» باعث شده تا برخي ساختمان اين عمارت را به «اشرف افغان» نسبت دهند. اما مطالعات محققين و پژوهشگران بيانگر اين نکته است که «تالار اشرف» در زمان شاه عباس دوم ساخته شده و در عصر جانشين او شاه سليمان کامل شده است.اين اثر زرنگار از لحاظ هنر تزئين و نقاشي و مقرنس هاي زيبا و گچبري و طاقهاي متناسب ضربي جلوه و شکوهي خاص دارد.بسياري از خارجياني که در روزگار صفويه و بعد از آن دوران به شهر اصفهان آمده اند تالار اشرف را بنائي نفيس، شکوهمند و زيبا توصيف کرده اند.برخي از محققين نوشته اند در اوائل جنگ جهاني اول (1914 تا 1918 ميلادي) تالار اشرف انبار علوفه بوده و بعد از آن يکي از واحدهاي نظامي در آن مستقر شده است و در اين زمان بوده است که گچبريها و نقوش زيباي کاخ را در زير اندودي از گچ پنهان کرده اند.در اواخر دوره قاجار، مرمت هائي در آن صورت گرفت و از ويراني نجات يافت. پس از اين تعميرات بود که به اداره معارف وقت اختصاص يافت. بعد از دوران قاجار تعميرات بيشتري در عمارت به عمل آمد و نقاشي هائي که از زير گچ خارج شده بودند به وسيله استادکاران و نقاشان برجسته و هنرمند اصفهان ترميم شدند.در حال حاضر عمارت تالار اشرف يکي از بناهاي بسيار معروف اصفهان است. اين شهرت بيشتر به خاطر نقاشي هاي زرنگار و گچبريهاي پرکار آن است.عمارت باشکوه اشرف، دارای تالاری بزرگ در میانه بنا و اتاق‌های جانبی است. تالار اصلی دارای سقف قوسی بلند (چون سقف آسمان) با تزئینات بسیار نفیس مقرنس کاری و قطاربندی با پوشش زرنگار و گچ‌بری‌های رنگین و لاجوردی زیباست که در هیچ کدام از بناهای دوره صفوی همانند ندارد. در نقطه اوج سقف تالار مرکزی، شمسه‌ای گردان یا گردونه مهر با 24 شعاع زرین، چشم را خیره می کند که در میانه یک شمسه بزرگ‌تر دوازده‌پَر و در دل مقرنس‌های زیبای پُرنقش و نگار می‌درخشد و منظومه‌ای از ستاره‌های منقوش بر مقرنس‌ها برگرداگرد این کانون تابنده حلقه زده‌اند.    تالار اشرف   تالار اشرف   تالار اشرف   تالار اشرف   تالار اشرف ]]> گردشگری Thu, 16 Aug 2018 06:42:46 GMT http://newsirani.com//news/109275/تالار-اشرف-یکی-بناهای-تاریخی-اصفهان-عکس دریاچه زریوار مریوان +عکس http://newsirani.com//news/109274/دریاچه-زریوار-مریوان-عکس وجود دریاچه زریوار در میان جنگل های انبوه و زیبای بلوط و گونه ها مختلف درختان جنگلی ، سرزمین با شکوه را در غرب ایران پدید آورده است و آن را به مهم ترین جاذبه گردشگری غرب کشور تبدیل کرده است .دریاچه زریوار یا تالاب آب شیرین زریبار (کردی: زرێبار) در فاصله ۳ کیلومتری غرب شهر مریوان، در استان کردستان ایران و از مکان‌های دیدنی و گردشگری این استان است. آب تالاب شیرین است و از تعدادی چشمهٔ کف‌جوش و بارش تأمین می‌شود. در بیشتر زمستان‌ها سطح دریاچه کاملاً یخ می‌بندد. این تالاب در طول جغرافیایی ′۸°۴۶ و عرض جغرافیایی ′۳۲°۳۵ و ارتفاع ۱۲۸۵ متری از سطح دریا واقع گردیده‌است. طول دریاچه زریوار حدود ۵ کیلومتر و عرض آن حدود ۱٫۶ کیلومتر است. وسعت تالاب به دلیل تغییرات حجم آبی در فصول مختلف متغیر و حداکثر عمق آن ۵/۵ متر است.   تالاب زریبار یکی از منحصر به فردترین دریاچه‌های آب شیرین در جهان بشمار می‌رود و کلیه شرایط جامع یک تالاب بین المللی را داراست و حتی مواردی از رفتار و عملکرد برخی از موجودات مشاهده می‌گردد که تاکنون مطالعه و یا اعلام نشده‌است که نیاز به بررسی بیشتر را می‌طلبد. حجم تقریبی آب تالاب حدود ۳۰ میلیون متر مکعب برآورد شده‌است. محیط تالاب حدود ۲۲، ۵کیلومتر و میزان متوسط بارندگی ۷۸۶ میلیمتر در سال است. رطوبت نسبی برابر ۴/۵۸ درصد و متوسط تبخیر سالیانه معادل ۱۹۰۰ میلیمتر گزارش شده‌است.   ]]> گردشگری Thu, 16 Aug 2018 06:40:14 GMT http://newsirani.com//news/109274/دریاچه-زریوار-مریوان-عکس