خبر ایرانی - آخرين عناوين گردشگری :: نسخه کامل http://newsirani.com/Tourism Wed, 13 Dec 2017 10:54:29 GMT استوديو خبر (سيستم جامع انتشار خبر و اتوماسيون هيئت تحريريه) نسخه 3.0 http://newsirani.com/skins/default/fa/normal1/ch01_newsfeed_logo.gif تهيه شده توسط خبر ایرانی http://newsirani.com/ 100 70 fa نقل و نشر مطالب با ذکر نام پایگاه خبری خبر ایرانی آزاد است. Wed, 13 Dec 2017 10:54:29 GMT گردشگری 60 افزایش سه برابری عوارض خروج از کشور http://newsirani.com//news/92873/افزایش-سه-برابری-عوارض-خروج-کشور در لایحه بودجه سال ۹۷، عوارض خروج از کشور ۲۲۰ هزار تومان تعیین شد، همچنین تعویض پلاک هم ۱۰۰هزار تومان تعیین شده است.در لایحه بودجه سال ۹۷، در جدول مربوط به هزینه‌های خدمات مجموعه نیروی انتظامی چنین آمده است؛  گفتنی است، اکنون عوارض خروج از کشور، برای سفرهای زیارتی، ۳۵هزار تومان و برای سفرهای غیرزیارتی، ۷۵هزار تومان استبراساس جدیدترین آماری که از سوی معاونت گردشگری کشور اعلام شده در سال گذشته ۹ میلیون و ۱۹۶ هزار و ۱۴۰ ایرانی به دیگر کشورها سفر کرده‌اند همچنین طبق آمارهای بانک جهانی، در سال ۲۰۱۵ نیز بالغ بر ۶ میلیون و ۶۲۰ هزار نفر و در سال ۲۰۱۴ نیز ۷ میلیون و ۶۹۸ هزار ایرانی به خارج از کشور سفر کرده‌اند. همچنین طی سال ۹۵ ایرانی‌ها بیشترین سفرها را به آنها داشته‌اند به ترتیب ترکیه، عراق، دبی، جمهوری آذربایجان، ارمنستان، گرجستان، آلمان و عربستان بوده است.  درآمد ۱۶۰ میلیاردی از ۳ برابر شدن عوارض خروج از کشور خبرگزاری ایسنا:  معاون رییس جمهور ضمن ارائه پاسخ‌هایی درباره حواشی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری مبنی بر انتصاب‌هایی که مورددار تلقی شده‌اند و همچنین سفر خانوادگی یکی از معاونان، افزایش سه برابری عوارض خروج از کشور را تایید کرد و گفت: ۱۶۰ میلیارد تومان از اعتبارات عوارض خروج به  سازمان تعلق خواهد گرفت.علی‌اصغر مونسان در نشست خبری که روز یکشنبه ۱۹ آذرماه در سازمان میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری برگزار شد، در پاسخ به سوالی درباره افزایش سه برابری عوارض خروج از کشور که آیا ناشی از حساسیت‌های رییس جمهور نسبت به خروج ۹ میلیون ایرانی بوده و یا بخشی از این عوارض به این سازمان تعلق خواهد گرفت گفت:‌ آنچه رییس‌جمهور تاکید داشتند، به موضوع رونق گردشگری و ارتقاء این صنعت و افزایش تورهای ورودی مربوط است. به همین خاطر در زمان تدوین لایحه بودجه، دولت برای عوارض خروج از کشور تصمیمی گرفت که بر این اساس بخشی از اعتبار به این سازمان تعلق می‌گیرد و سازمان برنامه و بودجه این اعتبار را در بودجه سازمان برای سال ۹۷ در نظر گرفته است.او در پاسخ به اینکه آیا سازمان میراث فرهنگی برای افزایش عوارض نظر مشورتی داشته است گفت:‌ حتما در تدوین بودجه دستگاه‌ها نظر دارند و همه بخش‌ها موظف به همکاری هستند و برای ما مهم، افزایش منطقی است و اگر قرار است درآمدی به دست آید، باید صرف حمایت‌ از تورهای ورودی شود.او در پاسخ به این سوال که چند درصد از این عوارض به سازمان تعلق گرفته گفت: این موضوع باید در بودجه سال ۹۷ پس از تصویب مجلس نهایی شود، اما در گذشته ۱۰ هزار تومان از عوارض خروج از کشورِ هر شخص به سازمان می‌رسید که اکنون به ۴۰ هزار تومان افزایش یافته و در کل ۱۶۰ میلیارد تومان اعتبارات عوارض به  این سازمان تعلق خواهد گرفت.(در لایحه بودجه سال ۹۷، عوارض خروج از کشور برای هر نفر ۲۲۰ هزار تومان در نظر گرفته شده که این مبلغ برای سفر دوم حدود ۵۰ درصد افزایش می‌یابد (۳۳۰ هزار تومان) و برای سفرهای سوم و بیشتر با ۱۰۰ درصد افزایش، به ۴۴۰ هزار تومان می‌رسد!) ]]> گردشگری Sun, 10 Dec 2017 19:55:54 GMT http://newsirani.com//news/92873/افزایش-سه-برابری-عوارض-خروج-کشور «دلمه» چگونه به نام آذربایجان ثبت شد!؟ http://newsirani.com//news/92789/دلمه-چگونه-نام-آذربایجان-ثبت درحالی که ایران در کمیته بین الدول میراث ناملموس جهانی با پرونده اختصاصی «چوگان بازی سوار بر اسب همراه با روایتگری و موسیقی» شرکت کرد و پرونده هنر ساختن و نواختن کمانچه را نیز به صورت مشترک با آذربایجان به ثبت رساند؛ اما از پرونده ثبت جهانی «دلمه» جا ماند. چرا که آذربایجان در همین اجلاس که هفته گذشته در کره جنوبی برگزار شد؛ پرونده دلمه را ارائه و آن را به نام خودش ثبت کرد.پیش از این آذربایجان اعلام کرده بود که قصد دارد چنین پرونده‌ای را به ثبت برساند، رسانه‌های ایران نیز سال گذشته به این موضوع پرداخته و اعلام کردند که سازمان میراث فرهنگی می‌بایست اقدامی انجام دهد. اما کاری از پیش نرفت تا اینکه امسال در دوازدهمین نشست کمیته بین الدول یونسکو برای پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس به ثبت رسید. آذربایجانی‌ها عنوان پرونده دلمه را سنت پخت و به اشتراک گذاشتن دلمه به‌عنوان یک عامل هویت بخش فرهنگی (Dolma making and sharing tradition, a marker of cultural identity) انتخاب کرده‌اند و از سال گذشته همه کشورها از جمله ایران در جریان اقدام آن‌ها قرار داشت. آذربایجان در پرونده‌های اولیه خود به‌وضوح اعلام کرده بود که سنت پخت دلمه در کشورهای دیگر به خصوص کشورهایی که شهروندان ترک زبان دارند، مانند ایران رایج است. اما این پرونده در زمان ثبت تغییر و کلمه ایران از آن حذف شد. از سوی دیگر ایران می توانست درخواست کند تا به این پرونده ملحق و دلمه به صورت مشترک ثبت شود چرا که سهمیه ثبت جهانی میراث ناملموس در قالب پرونده های چند ملیتی نامحدود است و ایران امسال تنها پرونده چوگان را به صورت چند ملیتی در دست داشت که البته این پرونده نیز به صورت مشترک با آذربایجان به ثبت رسید. پیش از این محمد حسن طالبیان معاون میراث فرهنگی کشور گفته بود: اگر ایران بخواهد دلمه را در قالب یک پرونده مشترک وارد کند هیچ ایرادی وجود ندارد. کشور آذربایجان زودتر از ایران پرونده را ارائه داده است. بنابراین ما اکنون نمی‌توانیم درخواست پرونده مشترک بدهیم، اگر از ابتدا آذربایجان به ایران اعلام کرده بود که قصد ارائه چنین پرونده‌ای را دارد، ما نیز می‌توانستیم وارد شویم و بلافاصله به آن بپیوندیم. طالبیان به‌رغم اطلاع‌رسانی رسانه‌ها از وضعیت پرونده دلمه آذربایجان در سال گذشته ادعا کرد: ایران پیش از اعلام یونسکو مطلع نبود که آذربایجان چه پرونده‌ای را ارائه داده است، زمانی مطلع شدیم که پرونده دلمه روی سایت یونسکو قرار گرفته بود. وقتی پرونده را فرستاده و در هیأت‌های بررسی ارزیابی‌های مورد نظر روی آن انجام و در سایت اعلام شد، دیگر هیچ کاری برای آن نمی‌توان انجام داد. معاون میراث فرهنگی سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اگرچه گفته بود که سال آینده سازمان میراث فرهنگی می‌تواند به آذربایجان درخواست کند که قصد دارد به پرونده «دلمه» بپیوندد. اما این کار هم انجام نشد و ایران برای سال ۲۰۱۸ دست خالی ماند. با این وجود ایران برای سال آینده هیچ پرونده ای را در حوزه میراث ناملموس برای ثبت جهانی در سیزدهمین نشست کمیته بین الدول یونسکو ارائه نکرده است. در فهرست میراث به اشتراک گذاشته شده و پیشنهادی کشورها تنها میتوان پرونده یلدا و دانش سنتی و مهارت ساخت عروسک های بدون چهره را دید که از سوی سازمان میراث فرهنگی به رای گذاشته شده اما هنوز تکلیف آن نیز نامشخص است چون می بایست تا مارس ۲۰۱۷ پرونده ای از ایران به یونسکو برای ثبت در سال ۲۰۱۸ ارسال می شد ولی این اقدام انجام نگرفت. مسئولان سازمان میراث فرهنگی هنوز منتظر هستند تا کشوری نسبت به پرونده یلدا واکنش نشان دهد این درحالی است که کشورهای دیگر منتظر چنین واکنش‌هایی نمی‌مانند و ثبت میراث خود را با مذاکرات مکرر به نتیجه می رسانند. در کمیته بین الدول میراث ناملموس که در جزیره ججو کره جنوبی برگزار شد، از سوی سازمان میراث فرهنگی احمد جلالی نماینده ایران در یونسکو، محمدحسن طالبیان معاون میراث فرهنگی، فرهاد نظری مدیرکل دفتر ثبت آثار تاریخی و فرهنگی، شروین معظمی گودرزی کارشناس میراث ناملموس، مرتضی رضوانفر کارشناس میراث ناملموس و مردم‌شناس، محمدصادق اسحاقی کارمند دفتر ثبت آثار تاریخی، شبان میرشکرایی کارشناس میراث ناملموس، رامین والی و حمزه ایلخانی زاده نمایندگان فدراسیون چوگان حضور داشتند. اما در این جلسه نماینده ای از خانه موسیقی و یا تدوین کنندگان پرونده کمانچه حضور نداشت. ]]> گردشگری Sun, 10 Dec 2017 05:42:36 GMT http://newsirani.com//news/92789/دلمه-چگونه-نام-آذربایجان-ثبت کمانچه و چوگان ثبت جهانی شدند http://newsirani.com//news/92667/کمانچه-چوگان-ثبت-جهانی-شدند صبح امروز در اجلاس جهانی یونسکو در کره جنوبی، " چوگان و "کمانچه" دو پرونده پیشنهادی ایران مورد بحث و بررسی قرار گرفت و سرانجام این دو در در فهرست میراث ناملموس بشریت ثبت شدند.چوگان‌بازی سوار بر اسب همراه با روایتگری و موسیقی به‌نام ایران،و همچنین پرونده‌ی مهارت ساختن و نواختن کمانچه، مشترک با جمهوری آذربایجان که از مراحل ارزیابی فنی برای ثبت در فهرست معرف عناصر میراث ناملموس یونسکو عبور کرده بود با اکثریت آرا مورد تأیید اعضای کمیته میراث جهانی ناملموس قرار گرفت. تعداد آثار ثبت‌شده ایران در فهرست میراث ناملموس جهانی به 13 عنوان رسید؛ سه اثر از این فهرست، از جمله نوروز، مهارت پخت نان تخت و کمانچه، میراث مشترک چندملیتی است. ]]> گردشگری Thu, 07 Dec 2017 09:15:00 GMT http://newsirani.com//news/92667/کمانچه-چوگان-ثبت-جهانی-شدند بانویی که بخاطر «کفش» ۵ بار کل ایران را سفر کرد!؟ +تصاویر http://newsirani.com//gallery/92466/1/بانویی-بخاطر-کفش-۵-بار-کل-ایران-سفر-تصاویر گردشگری را می‌شناسد و با صنایع دستی ایران، اُنس دارد. اما این الفت وقتی که از «کفش» سخن به میان آید، جلوه و جلایی دیگرگون می‌یابد. او که زاده تبریز است و امروز، 63 سال دارد، 26 سال سابقه گردشگردی داشته و از آن مهم‌تر، چیزی در حدود یک دهه است که به پژوهش در کفش و به‌ویژه کفش ایرانی می‌پردازد.به گفته «شعله جلیلی خیابانی» که خودش شاید 200 جفت کفش داشته باشد؛ «قدیمی‌ترین کفش‌های ایرانی یکی متعلق به مرد نمکی از دوره ساسانیان در 1400 سال پیش است که البته آن پوتینِ چرمی بود. همچنین باید به چاروقِ چرمی هم اشاره شود که پیشینه‌ای 900ساله از حوالی اصفهان دارد. ناگفته نماند که 10 سال پیش، کفشی چرمی در ارمنستان یافت شد که قدمتی 5500 ساله داشت و من مشابه آن را در روستای بیرق تبریز در پای یک کشاورز دیده بودم که حاکی از هم‌شکلی آن در آن منطقه از ایران باستان داشته است.» او به کفش‌های گیاهی و جانوری رایج در ایران اشاره می‌کند و می‌گوید: قدیمی‌ترین کفش حصیری جهان ـ به‌سبب ناقل و هادی گرما نبودن ـ که با 5 هزار سال قدمت در مصر رواج داشته را می‌توان همین حالا در جنوب ایران پیدا کرد. همچنین کفشی بافته‌شده از پوست حیوان را از روستایی حوالی کندلوس در مازندران خریدم که هنوز هم از همان چرمِ دباغی‌نشده استفاده می‌کنند. جز این، پشم شتر، شاخ بز وحشی، کَفَل الاغ، چرم بز، گاو و گاومیش هم مواد ساخت کفش بوده است. در نوع گیاهی نیز از الیاف گیاهی مانند برگ درخت خرما، نخ و چوب استفاده می‌شده است. تا دوران معاصر، تا پیش از اختراع لاستیک، همیشه از موادی برای کفش استفاده می‌شده که قابل بازیافت بوده و مضر برای محیط زیست نبوده است. "جلیلی" اما به‌سراغ سنگ‌نگاره‌هایی نیز رفته که نشانی از کفش داشته‌اند. به این ترتیب بود که او تخت جمشید ـ و به‌ویژه کاخ آپادانا ـ را موزه کفش نامید. او درباره چرایی اطلاق این نام گفت: «فراموش نکنید که 23 ساتراپ برای بار عام به تخت جمشید می‌آمدند که حک شده است. با وجود تنوع شگفت‌انگیز کفش‌های تخت جمشید، اما متوجه شدم کامل‌ترین کفش چرمی به‌لحاظ شناخت قالب پا، کفش ایرانی است؛ کفشی که به شکل بوت یا نیم‌بوت است. این در شرایطی است که بقیه اقوام تنها از یک تخته چرم با چند بند روی آن استفاده می‌کردند. به این جهت است که می‌توان به جرات ایرانیان را در تکنیک کفش و همچنین شناخت قالبِ بدن و پا، پیشرو دانسته و حتی شاید یکی از نخستین تمدن‌هایی قلمداد کرد که صاحب کفش چرمی بوده‌اند و سه عنصرِ زیبایی‌شناسی، تکنیکی و کاربردی را در کفش می‌شناختند.» «آیا ادیان و مذاهب و طبقات اجتماعی دارای کفش مختص به خود بودند؟» پرسش دیگری بود که او در مقام پاسخ اظهار داشت: «به‌طور مثال معممین از نعلین استفاده می‌کردند که حتی رنگ آن متفاوت بوده که نارنجی و زرد برای آقایان و مشکی برای خانم‌ها بود یا آنکه در قشم، کفشی از الیاف گیاهی به نام «کَب‌کاب» وجود داشت که صدای آن دقیقا کَب ـ کاب (به ترتیب بر زمین خوردن: پاشنه و پنجه) بود. اما مشخص نیست آیا نام از همین صدا آمده یا به‌سبب ساخته شدن آن از برگ درختی به همین نام است. همچنین باید به کفش «سواس» هم اشاره کرد که از برگ درخت خرما ساخته می‌شد و در نیکشهر (استان سیستان‌وبلوچستان) و کهنوج (استان کرمان) مورد استفاده قرار می‌گرفت.» او گونه‌شناسی کفش‌های ایرانی را بسته به اقالیم مختلف، متفاوت می‌داند؛ اینکه در جنوب، اساساً کفش چرم معنایی ندارد و عموماً از الیاف گیاهی و چوب است، اما در مناطق کوهستانی، چرم گاو و مخصوصا گاومیش و شتر و الاغ رواج داشته و حتی چرم بز در میان متمولین مورد استفاده بوده، مهم به‌نظر می‌رسد. در نواحی مرکزی ایران نیز، نخ رواج داشته که محصول آن، گیوه در سه نوع تخت لته‌ای، تخت چرم و تخت آجیده بوده است. شاید جالب باشد بدانید که در ادبیات شفاهی نیز اشعار و ضرب‌المثل‌های بسیاری هست که نشانی از کفش در خود دارد و حتی این پژوهشگر پیشکسوت کفش به این نکته اشاره دارد که خود به‌تنهایی 120 واژه مرتبط با کفش را استخراج کرده است. با این حال نمی‌توان از بدایع کفش‌های ایرانی گذشت که "جلیلی" تنها در ایران نمونه‌اش را یافته و دیده است؛ از دمپایی مخصوص حمام و یک لنگه کفش مخصوص بیل‌زنی تا کفش‌های مخصوص برف که مانند پنجه پرندگان است و کفش مختص سوارکاری، به‌طوری که سوارکار می‌تواند به سهولت و سرعت بتازد. با این حال کیست که نداند، ایران صاحب هنر کفش‌دوزی در میان زنان هنرمندش بوده است. جلیلی این مهم را نه‌تنها به‌لحاظ زیبایی‌شناسی مهم می‌داند، بلکه می‌گوید توجه کفش‌دوزان به قالب پا و اقلیم جغرافیایی، نشان از بینش آنان دارد. مثلا چاروق‌های شمال خراسان ـ به‌ویژه چاروق قوچان که در زمره زیباترین چاروقِ ایرانی است ـ و گیوه‌های کرمانشاه را ببینید که اِلمان‌های روی آن شامل نمادهای اسطوره‌ای حیرت‌آوری است. شعله جلیلی که در یکی از بزرگ‌ترین موزه‌‌های کفش دنیا در تورنتو کانادا با عنوان «باتا» (Bata Shoe Museum) با بیش از دو هزار جفت کفش در سه طبقه و همچنین موزه رومَنس در 800 کیلومتری پاریس در فرانسه ـ با هدف احیای روستاهای گردشگری و همچنین شهرت کفش آن در فرانسه ـ، موزه کلارک در 200 کیلومتری لندن در انگلیس ـ که آن هم روستایی کوچک است ـ و موزه‌های گاوچرانان و سرخ‌پوستان آمریکا جلساتی داشته و پژوهش‌ها و گنجینه‌اش شایسته توجه دانسته شده، نگران آن است که اگر برای برگزاری نمایشگاه در این موزه‌ها، بلایی بر سر مجموعه‌اش بیاید، هیچ حمایت حقوقی ندارد. هرچند در ایران هم هیچ‌گونه حمایتی نمی‌شود. یعنی نه‌تنها ادارات میراث فرهنگی مانع‌تراشی می‌کنند، بلکه کفش‌هایی که او به‌دشواری به‌دست آورده را می‌خواهند که به ثمن‌بخس داشته باشند. معتقد است جانش را در کف دست گرفته و تنها می‌خواهد انگیزه‌کُشی نشود. در دنیا هم همین مسئله برایشان سوال است که چگونه یک زن، به‌تنهایی، بیش از 5 بار ایران را دور زده تا به اهداف پژوهشی خود برسد. در این میان نکته جالب توجه برای آنها تنوع کفش ایرانی است. او که از هر 31 استان ایران، نمونه کفش‌هایی و به قول خودش گلچینی از ایران دارد و در این میان، گیلان با 5 نوع کفش در مجموعه‌اش بیشترین تنوع را دارد، اگرچه آرزو دارد کفش ایرانی به ثبت جهانی برسد و به «ماهنامه مهرپارسه» می‌گوید: کفش ایرانی می‌تواند مانند فرش، می‌توان نماد و نماینده صنایع دستی‌ ایران در جهان شناسانده شود، اما معتقد است تا مانند هلندی‌ها و مراکشی‌‌ها که به‌ترتیب کفش‌های چوبی و دمپایی‌هایشان رواج می‌دهند، کفش‌های ایرانیرا رواج ندهیم و مثلاً در هتل‌ها به‌عنوان دمپایی، مورد استفاده عملی و عینی گردشگران قرار ندهیم، این شناخت جهانی به کُندی و سختی صورت می‌گیرد. بنابراین باید شرایطی فراهم شود که کفش‌هایمان مانند گیوه و چاروق در همان محل، دوخته و فروخته شوند. حتی او معتقد است می‌توان روستای هَجیج در استان کرمانشاه را به‌عنوان موزه زنده گیوه ایرانی در نظر گرفت و به جهان معرفی کرد. "جلیلی" در پایان این آرزو را نیز مطرح می‌کند که اگر کفش ایرانی مانند گیوه و چاروق در هتل‌ها مورد استفاده قرار گیرد، نه‌تنها در میان گردشگران معرفی شده و می‌تواند به‌عنوان یکی از جاذبه‌های گردشگری جهت شناخت ایران مطرح شود، بلکه می‌تواند میان زنان روستایی، اشتغال‌آفرین باشد. ]]> گردشگری Tue, 05 Dec 2017 07:06:01 GMT http://newsirani.com//gallery/92466/1/بانویی-بخاطر-کفش-۵-بار-کل-ایران-سفر-تصاویر در دهلی چه جاذبه‌هایی انتظارتان را می‌کشند؟ http://newsirani.com//news/90930/دهلی-جاذبه-هایی-انتظارتان-می-کشند سرویس گردشگری خبر ایرانی: یکی از بهترین جاذبه‌های سفر به دهلی‌نو قلعه سرخ است، معروفترین بنای دهلی که در قرن ۱۷ میلادی توسط حاکمان مغول به منظور دفع مهاجمان ساخته شده است. یک گنج دیگر این شهر، مسجد جامع دهلی است، بزرگترین مسجد هند که در قرن ۱۷ میلادی ساخته شده است  - دو موزه بسیار زیبا در این شهر قرار دارد. موزه ملی، که نمایانگر تاریخ هند از زمان تاریخ بشریت به بعد است و گالری ملی هنرهای مدرن‌‌، که  بیش از ۱۴٫۰۰۰ اثر نقاشی توسط نقاشان هندی را در یک کاخ مسقف جای داده است.  - دیدن دو جاذبه دیگر را هم نباید از دست بدهید. اول دروازه هند – یک بنای یادبود ۴۲ متری از ۷۰٫۰۰۰ سربازیست که در جنگ جهانی اول جان خود را از دست دادند – و دوم مناره قرون وسطاییQutab ، بلندترین مناره دنیا که با کنده کاریی های ظریف و آیاتی از قرآن تزئین شده است.  - دهلی ترکیبی حیرت انگیز از فرهنگ‌های گوناگون است و بنابراین مقصدی بی‌نظیر برای شکم‌گردان است! غذاهایی فوق‌العاده، با قیمت‌هایی باور نکردنی! در سال‌های اخیر غذاهای خیابانی بسیار توسعه پیدا کرده‌اند اما توصیه می‌شود که در خرید از آنها احتیاط کنید. ]]> گردشگری Sun, 12 Nov 2017 06:48:15 GMT http://newsirani.com//news/90930/دهلی-جاذبه-هایی-انتظارتان-می-کشند جهش قابل توجه ایران در اعزام توریست به ترکیه! http://newsirani.com//news/90326/جهش-قابل-توجه-ایران-اعزام-توریست-ترکیه به گزارش خبرایرانی، مروری بر آمار منتشر شده اخیر نشان می‌دهد ایران با فرستادن حدود ۳۳۷ هزار گردشگر به ترکیه توانست جای گرجستان را در رده سوم مبادی برتر این کشور بگیرد و پس از روسیه و آلمان، هم از نظر آمار گردشگران ورودی ۹ ماهه و هم گردشگران ورودی ماه سپتامبر به ترکیه در جایگاه سوم قرار بگیرد؛ اتفاقی که در سال‌های اخیر بی‌سابقه بوده است.آمار ماه سپتامبر سال ۲۰۱۷ نشان می‌دهد که روس‌ها با ۷۸۹ هزار گردشگر، حدود ۳۵/ ۱۹ درصد از گردشگران خارجی ورودی به ترکیه را تشکیل داده و رده نخست را در دست دارند و آلمانی‌ها نیز با ۴۲۳ هزار نفر و سهم ۳۸/ ۱۰ درصدی پس از آنها قرار گرفته‌اند. ایرانیان نیز سهم ۲۶/ ۸ درصدی از گردشگران ماه سپتامبر ترکیه داشته‌اند و پس از آنها نیز گرجستان و بریتانیا به ترتیب با ۲۶۲ و ۲۴۱ هزار نفر و کسب سهم ۴۳/ ۶ و ۹/ ۵ درصدی از بازار گردشگری این کشور، در جایگاه‌های بعدی قرار گرفته‌اند. ایران در ماه سپتامبر سال ۲۰۱۶ حدود ۱۸۷ هزار گردشگر و در ماه مشابه سال ۲۰۱۵ حدود ۱۶۲ هزار گردشگر به ترکیه فرستاده بود و به ترتیب سهم بازار ۵۴/ ۶ درصدی در سپتامبر ۲۰۱۶ و ۸۱/ ۳ درصدی در سپتامبر ۲۰۱۵ از کل گردشگران خارجی ترکیه را در اختیار داشت.بررسی آمار ۹ ماه نخست سال ۲۰۱۷ نیز حاکی از این است که در این مدت روس‌ها با ۱۲۲/ ۴ میلیون نفر در صدر بازدیدکنندگان از ترکیه قرار داشته‌اند و سهم ۸۲/ ۱۵ درصدی از کل گردشگران خارجی ترکیه را در اختیار گرفته‌اند. پس از آنها نیز اتباع آلمانی با ۹۲۳/ ۲ میلیون نفر جای دارند که ۲۲/ ۱۱ درصد از کل گردشگران خارجی ورودی به ترکیه را تشکیل می‌دهند. ایران نیز با رکوردشکنی قابل‌توجهی، در این ۹ ماه ۸۹۶/ ۱ میلیون نفر به ترکیه فرستاده که معادل ۲۸/ ۷ درصد از گردشگران خارجی ترکیه است. پس از ایران نیز گرجستان و بریتانیا به ترتیب با ۸۵۹/ ۱ و ۳۹۸/ ۱ میلیون نفر در رتبه‌های چهارم و پنجم برترین مبادی گردشگری ترکیه در فاصله ژانویه تا سپتامبر سال ۲۰۱۷ قرار دارند که به ترتیب سهمی معادل با ۱۳/ ۷ و ۳۷/ ۵ درصد از کل گردشگران خارجی ورودی به ترکیه را دربر می‌گیرند.نگاهی به آمارهای سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ در مدت مشابه حاکی از آن است که ایرانیان در ۹ماه نخست سال ۲۰۱۶ حدود ۳۰۵/ ۱ میلیون نفر به ترکیه اعزام کرده بودند و سهم ۴۴/ ۶درصدی از کل گردشگران ورودی به ترکیه را در اختیار داشتند و در ۹ ماه نخست سال ۲۰۱۵ نیز ۳۶۴/ ۱میلیون نفر گردشگر به این کشور فرستاده بودند که ۵۸/ ۴ درصد از گردشگران خارجی ورودی به ترکیه را تشکیل می‌داد. به گزارش دنیای اقتصاد، این آمار حاکی از آن است که آمار گردشگران ورودی ایران به ترکیه در ۹ ماه نخست سال ۲۰۱۷ نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۱۶ افزایش ۵۹۱ هزار نفری و نسبت به مدت مشابه سال ۲۰۱۵ افزایش ۵۳۲ نفری نشان می‌دهد. آمار ماه سپتامبر ۲۰۱۷ ورود ایرانیان به ترکیه نیز در مقایسه با ماه مشابه سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ به ترتیب افزایش ۱۵۰ و ۱۷۵ هزار نفری را به نمایش می‌گذارد. ]]> گردشگری Sat, 04 Nov 2017 05:01:20 GMT http://newsirani.com//news/90326/جهش-قابل-توجه-ایران-اعزام-توریست-ترکیه با عجایب دهگانه دنیا را بشناسید! + عکس http://newsirani.com//gallery/88723/1/عجایب-دهگانه-دنیا-بشناسید-عکس به گزارش خبرایرانی به نقل از دیجی رو، این سازه‌ها در دورانی با ابتدایی ترین تجهیزات ساخته شده‌اند و توانایی بالای انسان‌ها در رسیدن به اهداف خود را نشان می‌دهند. در ادامه با جام جم آنلاین همراه باشید تا با ده سازه شگفت انگیز و قدیمی دنیا آشنا شوید.10- حمام‌های رومی (Roman Baths)   مجموعه معروف حمام‌های رومی یک مقصد گردشگری تاریخی در شهر سامرست انگلستان است. این خانه یک حمام عمومی رومی است که در وضعیت خوبی قرار دارد و به عنوان جایگزینی برای حمام‌های تخریب شده پیشین ساخته شده. این مجموعه در قرن ششم میلادی تخریب شد اما به مرور زمان مورد بازسازی قرار گرفت و در اواخر قرن 19 میلادی بازسازی آن به پایان رسید. حمام‌های رومی یکی از مهمترین مقاصد گردشگری انگلستان به شمار می‌رود، به نحوی که هر سال نزدیک به یک میلیون نفر از این مجموعه تاریخی بازدید می‌کنند. در سال 2005 این حمام در برنامه تلویزیونی عجایب هفتگانه طبیعی به عنوان یکی از عجایب دنیای غرب معرفی شد. توریست‌ها امکان بازدید از حمام و موزه این مجموعه را دارند اما امکان ورود به آب در این محل وجود ندارد. 9- برج کج پیزا (Leaning Tower of Pisa)   این برج در شهر پیزای ایتالیا و در تاریخ چهاردهم آگوست سال 1173 میلادی ساخته شده و بخاطر زاویه‌ای که به سمت راست پیدا کرده یکی از مشهورترین برج‌های دنیا محسوب می‌شود. با وجود کج بودن این بنا، هیچ اشکال و خطری آن را تهدید نمی‌کند و توریست‌ها می‌توانند بدون هیچ نگرانی‌ای از آن بازدید کنند. 8- کولوسئوم (Colosseum)   کولوسئوم یا کولیسئوم (Coliseum) یک تماشاخانه در مرکز شهر رم ایتالیا است و یکی از شگفت انگیزترین بناهایی است که در روم باستان ساخته شده. این بنا در ابتدا با نام آمفی تئاتر فلاویان شناخته می‌شد و بزرگترین تماشاخانه ساخته شده در امپراتوری روم بود. این بنای دایره‌ای شکل در قسمت شرقی انجمن روم قرار داشت. در این مجموعه که ظرفیت آن بین پنجاه تا هشتاد هزار نفر بود مسابقات گلادیاتورها، نمایش‌ها، بازی‌هایی مثل شکار حیوانات، اعدام با حیوانات وحشی و بازسازی صحنه‌های جنگ برای عموم مردم انجام می‌شد. 7- چیچن ایتزا (Chichen Itza)   این بنا توسط مایاها در حدود چهارصد سال پس از میلاد ساخته شده و در قسمت شمال شبه جزیره یوکاتان در کشور مکزیک قرار دارد. عمر این بنا بیش از 1500 سال است و در فاصله 120 کیلومتری از مریدا قرار دارد. گفته می‌شود که چیچن ایتزا محلی برای انجام مراسمات مذهبی مختلف بوده است و توسط کاهنان معابد کنترل می‌شده. کلمه چیچن ایتزا به معنی «در کنار دهانه چاه ایتزا» است که خود «ایتزا» احتمالاً در زبان مایاها به معنی جادو، جادویی و یا نام قبیله‌ای بوده است. قربانی کردن انسان‌ها به روش‌های مختلف در این معبد انجام می‌شده. در برخی موارد قربانی از بالای چیچن ایتزا به پایین پرتاب می‌شده و در صورت زنده ماندن به عنوان یک غیبگو یا فرد منتخب مورد تجلیل قرار می‌گرفته است. 6- ایا صوفیه (Hagia Sophia)   این بنای فوق العاده که ایا صوفیه یا حاجیا صوفیا نامیده می‌شود در ابتدا یک کلیسای مسیحیت شرقی بود که بعدها به یک مسجد حکومتی و در حال حاضر به یک موزه در شهر استانبول ترکیه تبدیل شده. این مجموعه دومین موزه پربازدید در ترکیه است، به نحوی که همه ساله حدود 3.3 میلیون توریست از آن بازدید می‌کنند. از ابتدای تغییر کاربری این بنا در سال 1453 میلادی تا ساخت مسجد سلطان احمد (مسجد آبی استانبول) در سال 1616، ایا صوفیه به عنوان مسجد اصلی شهر استانبول شناخته می‌شد. بسیاری از مساجد دیگر عثمانی مثل مسجد آبی، مسجد شاهزاده، مسجد سلیمانیه، مسجد رستم پاشا و مسجد کیلیچ علی پاشا با الهام گرفتن از این بنا ساخته شده‌اند. 5- ماچو پیچو (Machu Picchu)   ماچو پیچو شهری در امپراتوری اینکاها است که پیش از کشف قاره آمریکا توسط کریستف کلمب در ارتفاع 2500 متری از سطح زمین ساخته شده. این مجموعه در میان کوه‌ها و بالای دره اوروبامبا در پرو واقع شده و به دلیل فاصله حدود هشتاد کیلومتری از پایتخت اینکاها، همانند سایر شهرهای این امپراتوری کشف و ویران نشده است. ماچو پیچو که با نام شهر گمشده اینکاها نیز شناخته می‌شود در سالهای 1450 میلادی و در اوج قدرت این امپراتوری ساخته شده. این بنا در سال 1983 به عنوان یکی از میراث جهانی به ثبت رسید و در سال 2007 با رای گیری گسترده به عنوان یکی از عجایب جدید هفتگانه دنیا شناخته شد. 4- تاج محل (Taj Mahal of Agra)   این بنا به دستور شاه جهان، امپراتور گورکانی هند به منظور یادبود همسر ایرانی‌تبارش، بنام ارجمند بانو بیگم مشهور به ممتاز محل بنا شده‌است. تاج محل به عنوان یکی از بهترین نمونه‌های معماری مغول شناخته شده و به جواهر معماری اسلامی‌ در هند شهره است و یکی از مشهورترین بناهای دنیا و سمبلی از کشور هند است. همه ساله بیش از 3 میلیون نفر از تاج محل دیدن می‌کنند. در سال 2007 این بنا به عنوان یکی از ده عجایب دنیا شناخته شد. 3- مجسمه مسیح منجی (Christ the Redeemer)   مسیح منجی یا تندیس مسیح بزرگترین مجسمه آرت دکو و پنجمین مجسمه بزرگ دنیاست که در برزیل قرار دارد. این تندیس که به عنوان سمبلی از مسیحیت در سراسر دنیا شناخته می‌شود به یکی از مهمترین عناصر فرهنگی بزریل و شهر ریودوژانیرو تبدیل شده و یکی از عجایب هفتگانه جدید دنیا محسوب می‌شود. این مجسمه از جنس بتن و سنگ صابون تقویت شده بوده و ساخت آن از سال 1922 تا 1931 به طول انجامیده. 2- پترا (Petra)   پترا شهری تاریخی در اردن است که بخاطر معماری سنگی خاص و سیستم آبرسانی خود شهرت فراوانی دارد. همچنین به دلیل رنگ سنگهایی که این شهر از آن ساخته شده، به پترا شهر رز نیز گفته می‌شود. این شهر 312 سال پیش از میلاد و به عنوان پایتخت نبطی‌ها ساخته شده و نمادی از اردن است. این شهر در دامنه‌های جبل المذبح در شرق رشته کوه وادی عرب که از بحر میت تا خلیج عقبه کشیده شده قرار دارد. پترا در سال 2007 به عنوان یکی از عجایب هفتگانه دنیا شناخته شد. این منطقه مهمترین مقصد گردشگری اردن محسوب شده و یکی از مکانهایی است که پیش از مرگ حتما باید از آن بازدید کنید. 1-دیوار بزرگ چین (The Great Wall of China)   دیوار چین در سده هفتم قبل از میلاد ساخته شده و به یکی از عجایب جدید هفتگانه دنیا شناخته می‌شود. این دیوار مجموعه‌ای از موانع دفاعی محسوب می‌شد که ساخته شده بود تا از امپراتوری چین در برابر حملات و دست اندازی‌های گروه‌های چادر نشین و عموما وحشی استپ‌های اوراسیا مثل مغول‌ها محافظت کند. در ادامه نیز لیست عجایب هفتگانه دنیای باستان را مشاهده می‌کنید: باغ‌های معلق بابل غول رودس فانوس اسکندریه آرامگاه‌ هالیکارناسوس تندیس زئوس در المپیا هرم بزرگ جیزه نیایشگاه آرتمیس از بین این هفت بنا تنها هرم بزرگ جیزه در دنیای مدرن باقی مانده. ]]> گردشگری Sat, 14 Oct 2017 20:44:19 GMT http://newsirani.com//gallery/88723/1/عجایب-دهگانه-دنیا-بشناسید-عکس حیرت جهان از باغ سنگی درویش خان در سیرجان http://newsirani.com//news/88581/حیرت-جهان-باغ-سنگی-درویش-خان-سیرجان سرویس گردشگری خبرایرانی،«باغِ سنگی» سیرجان هنوز هست اما آوای گنگِ درویش‌خان ١٠‌سال است که خاموش شده و رازی که با بیابان و سنگ‌های مشبک و درختان مرده داشت، سر به مهر مانده. رقص میوه‌های سنگی روی شاخه‌های هرس‌شده، نه آن است که ٥٤‌سال پیش بود. باغ‌های سبز هم بعد از بلای خشکسالی مثل گذشته بار نمی‌دهند، چه رسد به باغ سنگی. میوه‌های باغ سنگی از شاخه می‌افتند و این تقصیر موریانه‌هایی است که در جان کُنده‌های کهنه رخنه می‌کنند و برفی که در زمستان درختان خشکیده را از پا می‌اندازد. باغ اگر چه در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده اما گویی بی‌«درویش اسفندیارپور» چیزی کم دارد.نخستین درخت، ‌سال ١٣٤٢ در این زمین تشنه در سیرجان فرو رفت. درویش‌خان هر بار به یاد باغ‌های خشکیده و زمین‌های از دست‌رفته، به کوه و دشت زد و سنگ‌های سوراخی پیدا کرد که به چشم هیچ بشری جز او نمی‌آمد. سیم‌ها را از سوراخ‌ها رد کرد و به شاخه آویخت. تا ٨٦سالگی او اینچنین کرد تا باغ، باغ شد. ١٠‌سال پس از مرگ او که پهلوان سفیدموی گنگی بود، باغ بی‌برگی همان شد که روزی همسرش جلوی دوربین «پرویز کیمیاوی» گفته بود: «ناراحت نباش بچه. آن‌ قدر مسافر به این‌جا بیاید. آن‌قدر برای زیارت این‌جا بیایند. صبر کن!»* همان شد. گردشگران از آن سر دنیا به سیرجان آمدند که میوه‌های سنگی را ببینند، با عصای درویش‌خان عکس بگیرند و چشم بدوزند به تصاویر دوربین فیلمساز شهیر. همین هفته پیش گروهی از گردشگران کرولال از ایتالیا راهی باغ درویش‌خان شدند و انگشت به دهان ماندند.«سال‌ها پیش به هنگام سحر، در وسط کویر، چوپانی کرولال شهابی می‌بیند که در نزدیکی او از آسمان سقوط می‌کند. چوپان به سوی شهاب‌سنگ می‌رود اما سنگ هنوز داغ است. او صبر می‌کند تا سنگ سرد شود. سپس سنگ را با مشقت به نزدیکی خانه‌اش می‌آورد. سیم تلفن کنار جاده را قطع می‌کند. سپس سیم را از سنگ عبور می‌دهد و به درخت خشکی که در زمین نهاده است، می‌آویزد. این سنگ هدیه‌ای آسمانی برای اوست. پس به سنگ احترام می‌گذارد.»**در دوسوی جاده ۴۰کیلومتری جنوب‌شرقی سیرجان، (در نزدیکی دهستان بلورد) که به باغ سنگی می‌رسد، زمین‌ها لم‌یزرع‌اند و باغ‌های پسته دِیمی. تابلویی سر جاده آدرس «اثر ملی باغ سنگی» را می‌دهد؛ باغی به شکل یک ٦ ضلعی نامنظم، با ٢٠٠ درخت، یک اثر سوررئال وسط بیابان. وسط حیاط حوضی بزرگ است. بعد از دیوارهای کاهگلی، درختان باغ سنگی که به آسمان تکیه زده‌اند، پیدا می‌شوند. هوهویی در باغ می‌پیچد، انگار آواز شادی پیرمرد گنگ است. هر درختی که می‌کاشت، فریاد شادی سر می‌داد و از فرط خوشی می‌چرخید و می‌رقصید. هر درختی یادی است از خاطره‌ای تلخ و از گذشته‌ای شیرین. باغ به رنگ خاک است و زمین به رنگ خاک. این وسط یک سرسره بزرگِ رنگ به رنگ توی ذوق می‌زند. از روزنامه کیهان شروع شد اهالی سیرجان می‌گویند؛ درویش‌خان از طایفه بچاقچی بود؛ «یکی از طوایف اصیل سیرجان» که شکارچی بوده‌اند و درویش‌خان از میانشان «هنرمند» شده. می‌گویند که درویش‌خان هم پرزور بود؛ آنچنان که «سنگ‌های بزرگ را مثل پر کاه بلند می‌کرد» و به شاخه می‌آویخت. او دو پسر داشت که یکی در ٢٥سالگی با تراکتور تصادف کرد و مرد. دو سال بعد هم همسرش درگذشت. حالا یک پسر مانده که ٦ دانگ باغ مال اوست و «خانواده بزرگی دارد.»خانه درویش‌خان دیگر به سادگی خانه‌ای که در فیلم‌های پرویز کیمیاوی بود، نیست. پذیرایی وسیعی دارد با یک اتاق خواب کوچک و آشپزخانه اوپن. روی دیوارهای سفیدکاری شده به جز گل‌های مصنوعی، عکس‌هایی از درویش‌خان و زنش، ایستاده مقابل سیاه چادر، قاب شده و پوستر فیلم «باغ سنگی» که عروس درویش‌خان با شوق نشان می‌دهد: «این فیلم‌ سال ٥٥، جایزه خرس نقره‌ای جشنواره برلین را گرفت. می‌دانید که؟» خانه در روزهای تعطیل شلوغ است و باقی وقت‌ها خلوت. حالا که روز تعطیل است، دختری اهل جمهوری چک آمده و با عصای فلزکوب درویش‌خان عکس می‌گیرد. بازدیدکننده‌های ایرانی هر هفته گذرشان به باغ می‌افتد و خارجی‌ها هر ماه با گروه‌هایشان می‌آیند و مدام از درویش‌خان و بازمانده‌هایش می‌پرسند.فاطمه ارمغان، عروس درویش‌خان که در فیلم دوم کیمیاوی (پیرمرد و باغ سنگی) حضور داشته، اکنون ٥٥ساله است. به سیاق هر ماه که گردشگران خارجی به خانه‌اش می‌آیند، شربتی درست می‌کند و جلوی میهمان غریبه می‌نشیند تا از روزگارشان ١٠‌سال پس از مرگ درویش‌خان بگوید.‌ سال ٥٨ با حسین، تنها پسر درویش‌خان ازدواج کرد. «ما قوم و خویش بودیم.»در این خانه روستایی همه پرویز کیمیاوی را می‌شناسند. فاطمه خانم تعریف می‌کند که روزی آن آقای فیلمساز، حکایت درویش‌خان را در روزنامه کیهان خوانده بود که مرد کرولالی دارد باغی از سنگ می‌سازد: «او با ‌هزار مکافات خودش را این‌جا رساند و ٦، ٥ماه ماند تا این فیلم را بسازد و در جشنواره فیلم برلین جایزه گرفت.» دخترش می‌دود وسط این حرف: «گفته بودند آن زمان که درویش‌خان را ببرند برلین آقای کیمیاوی قبول نکرد. گفت آن‌جا پر از زرق‌وبرق است. درویش‌خان اگر می‌رفت، باغش دیگر آن لطف را نداشت.» بعد از دو فیلم کیمیاوی بود که همه دنبال این باغ سنگی گشتند. این راز سر به مهر کیمیاوی در فیلم اولش «باغ سنگی»، پیرمرد را نشان می‌دهد که خوابِ پیام‌آوری را دیده و از هوش رفته و بعد راه‌ آباد کردن باغ سنگی را رفته. زنش جایی می‌گوید که « سنگ‌های سوراخ به نظر هر کسی نمی‌آید. او خواب‌نما شده.»فاطمه خانم همین تصویر را در ذهن دارد، با ترکیبی از اعتراض به اصلاحات ارضی: «وقتی درویش‌خان این باغ را درست می‌کرد، خیلی عصبانی بود. اصلاحات ارضی شده بود. او ملک داشت و ملک و املاکش را از او گرفتند. درویش‌خان کرولال بود و زبان دیگری برای اعتراض نداشت.» ‌سال ۱۳۴۰ طرح اصلاحات ارضی به اجرا درآمد و بسیاری از زمین‌داران بزرگ، زمینشان را از دست دادند؛ از جمله درویش اسفندیارپور. «رفته بود که روی زمینش گندم و جو بکارد اما گفتند زمین مال تو نیست. حرف درویش‌خان این بود که عمری روی این زمین کار کرده، گندم کاشته و جو رویانده. کرولال بود و نتوانست بگوید.» بعد از زنش نقل می‌کند که وقتی این اتفاق افتاد، خیلی سروصدا کرد و به آسمان خاک پاشید که چرا ملکش را گرفته‌اند.«شب زیر درخت بزرگی، پشت خانه می‌خوابد. خواب کسی با لباس سیاه را می‌بیند و زنان سیاهپوشی که نقاب داشتند. آنها زیر آن درختِ پشت خانه نشسته بوده‌اند و بچه شیر می‌داده‌اند.» و «ناگهان تمام آنها نور شدند و رفتند به آسمان.» یا خواب دیگری که روایت می‌شود، این است که «یک آقایی، سیدی، از درختان سنگ آویزان کرده و به درویش‌خان گفته نگران نباش، سنگ‌های سوراخ‌دار پیدا کن و باغی بساز.» درویش‌خان همین کار را کرد و کوه و دشت را دنبال سنگ‌های سوراخ‌دار گشت و پیدا کرد. «حالا که باغ مرا گرفتی، باغی از سنگ می‌سازم که هیچ‌کدام‌تان نتوانید از من بگیرید.» فاطمه خانم می‌گوید؛ دنیایی اگر بگردید، مثل سنگ‌های درویش‌خان پیدا نمی‌کنید چون «خدا می‌خواست و او به نظرش می‌آمد.» سنگ‌های مشبک را با فرقان و حیوان و با دست تا باغ می‌رساند. مردم از سیرجان می‌آمدند و می‌گفتند؛ «ببین ملک پیرمرد را گرفته‌اند و دیوانه شده.» یک‌ بار فاطمه دنبالش رفت و پرسید که چرا؟ و درویش‌خان به زبان اشاره جواب داد: «خواب دیده‌ام.»معصومه، نوه درویش‌خان می‌گوید: این کاری بوده که به پدربزرگش الهام شده. «بعضی‌وقت‌ها فکر می‌کنم و در حکمت این باغ می‌مانم. خواب دیده؟ اصلاحات ارضی بوده؟ من فکر نمی‌کنم هیچ‌کدام اینها باشد. به نظر من، یک چیزی به او الهام شده. کاری که در جهان تک است و من افتخار می‌کنم که هر جا رفتم، بگویم نوه درویش‌خانم. نه این‌ که ابایی داشته باشم از کرولال‌بودنش، روستایی‌بودنمان و این‌ که گوسفند داشتیم. من بچه عشایرم، نوه درویش‌خان.»حسین، تنها پسر درویش‌خان هم سر تکان می‌دهد. «باغ را درست کرد برای اعتراض.» باغ سرمازده فیلم اول و دوم کیمیاوی، باغ سنگی را چنان معروف کرد که آدم‌های زیادی را به سیرجان کشاند. خانواده درویش‌خان درخواست کردند حالا که باغ در فهرست آثار ملی ثبت شده و این همه گردشگر می‌آید، جاده‌ای تا باغ بکشند و برق بیاورند اما «تازه دو، سه‌ سالی است که برق کشیده‌اند.» حسین، پسر درویش‌خان جدا از زنان خانه، در حیاط کنار دوستانش نشسته و قلیان می‌کشد. او سخت به حرف می‌آید. ٦٣ساله است و می‌گوید که فقط یکی از بچه‌هایش به درویش‌خان رفته: «پسر سومم مثل او پهلوان است.» او کشاورز است و کنار باغ سنگی زمینی دارد. «درویش‌خان چهارشانه بود و قد بلندی داشت. خوش‌اخلاق بود. محال بود کسی از این‌ جا رد شود و نانش ندهد. چه غریب و چه قوم، همه را میهمان می‌کرد. ما هم نمی‌گذاریم کسی گرسنه از این خانه برود.»حسین مانده و باغ سنگی. هر وقت میوه‌ها از درخت می‌افتند، او دوباره با سیم گره می‌زندشان یا اگر موریانه به درخت‌ها افتاد، از باغدارها کنده خشکیده‌ای می‌خرد و در زمین می‌کارد. «٢٠٠ درخت در این زمین است.‌ سال ٤٢ نخستین درخت را کاشت. از آن درخت‌های دهه ٤٠ هنوز مانده، اما عجیب نیست که چوب زیر باران و برف و باد کهنه شود.» زمستان‌ها که برف و باران است، شاخه‌ها می‌شکنند و میوه‌ها، سنگین‌سنگین به زمین می‌افتد. «سه، چهار سالی است که برف سنگین می‌بارد و درخت‌ها را می‌اندازد. این طور که می‌شود، باید چوبش را عوض کنم. چوب درختان را از باغدارها می‌خرم. آنها درختشان را هرس کرده می‌فروشند و خُب، مصنوعی‌تر است. بعد پایش سیمان می‌ریزم که محکم شود و روغن سوخته که موریانه نزند.» سرسره‌ها و باغ سنگی با آن همه ستاره در آسمان، سرسره‌های رنگ به رنگ در تاریکی بیابان پیدا نیست. پسر درویش‌خان پکی به قلیان می‌زند و می‌گوید: «این سرسره را گفتیم برش دارند. اشتباه کردند که این‌جا گذاشتند. همان‌ وقت که آوردند، گفتیم بردارید. گفتند می‌خواهیم آلاچیق بزنیم و سایه‌بان وصل کنیم که مردم استراحت کنند. طرح فرمانداری و بخشداری بود.» به ‌نظر معصومه، نوه درویش‌خان این سرسره‌ها به باغ سنگی نمی‌آید. «بخشدار حتی می‌خواست آلاچیق بزند، نگذاشتند. ما خودمان هم می‌خواهیم این سرسره را بردارند.» این طور که نبی‌الله جعفری، رئیس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری سیرجان می‌گوید از سال ٩٤ قرار بوده اینها را جمع کنند اما هنوز نکرده‌اند: «بخشدار دیگر بلورد عوض شده و می‌خواهد سرسره‌ها را بردارد. قبلی‌ها اصلا در جریان نبودند که این باغ ثبت ملی است و نباید دورش را این طور شلوغ کرد و در حریم منظری‌اش وسایل بازی گذاشت. قبل از حضور ما در اداره میراث بود که این اتفاق افتاد. حالا برداشتن این سرسره در دستور کار بخشدار جدید است.» فقط همین یک سرسره نه. «می‌خواستند مجموعه‌ای تفریحی این‌جا بسازند و نمی‌دانستند که نمی‌توانند.» و «میراث فرهنگی جلویشان را گرفت.» نمی‌گذاریم باغ بپوسدمریم تازگی‌ها از توریست‌هایی که می‌آیند، یادداشت می‌گیرد. هفته پیش از کرولال‌هایی که آمده بودند، گرفت: «یک گروه ٤٠-٣٠نفره از ایتالیا آمده بودند که کرولال بودند. کسی که همراهشان ترجمه می‌کرد هم، کم‌شنوا بود. این‌جا را در تبلیغات اینترنتی پیدا کرده بودند. خیلی جاها رفته بودند اما گفتند که باغ سنگی را بیشتر دوست داشته‌اند. انگار چیزی بود که آنها بیشتر می‌فهمیدند. کسی همزبان خودشان این باغ را آباد کرده بود. ذوق کرده بودند که چطور چنین چیزی می‌شود.» امسال بیش از هر زمان دیگری گردشگران خارجی به باغ سنگی آمده‌اند. «شاید بیشتر از ١٠٠نفر» و بیشتر از لهستان، فرانسه، ایتالیا و چک.توریست‌ها از راه دور می‌آیند و نمی‌توانند شب را در خانه بمانند. خانه، خانه آنهاست نه یک اقامتگاه راست و درست. فقط یک‌ بار مردی اهل مالزی آمد و دو هفته‌ای میهمان شد. «گردشگران خارجی خیلی زیاد که بمانند، یکی، دو ساعت.» آخرش می‌روند به هتل‌های سیرجان. معصومه و مریم، نوه‌های درویش‌خان می‌خواهند برای گردشگران، اقامتگاه بومگردی راه بیندازند. «مثلا همین اتاق پدربزرگمان را خیلی طالب‌اند.» اتاق درویش‌خان گنگ، دیواری کاهگلی دارد اما آنی نیست که قبلا بود. معصومه می‌گوید: «قبلا خشت و گلی و گنبدی بود اما کل وسایلش را از آن‌جا برداشتند و شکلش عوض شد. من آن زمان بچه بودم والا نمی‌گذاشتم همه چیز را عوض کنند و وسایلش را بردارند. هر گردشگری می‌آید از درویش‌خان و وسایل به جامانده‌اش حرف می‌زند، ما هم عکس نشان می‌دهیم. از اداره میراث فرهنگی درخواست کرده‌ایم که یک کمد شیشه‌ای بدهند تا موزه‌ای کوچک از وسایلش درست کنیم؛ از عصایی که خودش فلزکوب کرده و چیز عجیبی ساخته، قاب عکس‌ها، پوتین، انگشتر، تسبیح.»سال ٨٢ وقتی فیلم درویش‌خان و باغ سنگی را می‌ساختند، معصومه منشی صحنه بود. او به همراه خانواده‌اش در این فیلم بازی کرد. معصومه یک‌ بار در دانشگاه فرهنگیان بزرگداشتی برای پدربزرگش برگزار کرد و فیلم را به استادها و همکلاسی‌ها نشان داد. آنها چندوقت یک‌ بار فیلم‌های درویش‌خان را دور هم می‌بینند. «همین چند وقت پیش میهمان داشتیم و با هم دیدیم. ما که از دیدن این فیلم سیر نمی‌شویم. نه فقط فیلم، خود باغ هم جان ماست. کاری به ثبت ملی نداریم. این میراث ماست. درویش‌خان برایمان عزیز بود. نمی‌گذاریم درختان این باغ بپوسند.» ]]> گردشگری Fri, 13 Oct 2017 09:02:50 GMT http://newsirani.com//news/88581/حیرت-جهان-باغ-سنگی-درویش-خان-سیرجان راه‌اندازی پلیس گردشگر در ایران http://newsirani.com//news/88360/راه-اندازی-پلیس-گردشگر-ایران محمد محب‌خدایی در نشستی با روسای تشکل‌های گردشگری با موضوع «مشوق‌های حمایتی و معافیت‌های مالیاتی» اظهار داشت: «صنعت گردشگری باید در جایگاهی قرار بگیرد تا همه تحت پوشش این صنعت قرار بگیرند.»معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری اضافه کرد: «معافیت‌های مالیاتی باید برای تمام بخش‌های صنعت گردشگری در نظر گرفته شود تا همه خواستار حضور و فعالیت در این صنعت شوند.» محب‌خدایی تصریح کرد: «باید تمام انرژی بخش گردشگری برای حل مشکلات صرف شود و بخش خصوصی بیشترین و بزرگ‌ترین سهم را در این حوزه دارد، چرا نباید اتاق گردشگری کشور وجود داشته باشد؟ در تمام دنیا گردشگری پارامتری برای توسعه سایر بخش‌هاست.» معاون گردشگری یادآور شد: «بخش خصوصی باید برای حل مشکلات انسجام و هماهنگی داشته باشد، باید در کشور پلیس گردشگر و تاکسی گردشگری داشته باشیم و مزیت‌های این بخش به‌قدری باشد که همه خواستار ورود به این حوزه باشند، گردشگری باید به شأن خود برگردد.» وی با اشاره به طرح توراپراتورهای مجازی گفت: «اینکه ایرانیان خارج از کشور توراپرتور مجازی بشوند، کمک بزرگی به بخش گردشگری است، با ارائه مشوق‌هایی در بخش گردشگری می‌توانیم حوزه گردشگری را به پویایی و تحرک برسانیم.» محب‌خدایی ادامه داد: «ستاد سفر، کانون ملی هماهنگی سفر و توافق‌های ملی گردشگری سه رکنی هستند که می‌توانند بسیاری از مشکلات این بخش را حل کنند، شأن صنعت گردشگری باید در حد خودش حفظ شود، باید با همدلی و هم‌سویی این شرایط را فراهم کنیم.» در این جلسه بحث و بررسی در مورد تنظیم مشوق‌های مالیاتی برای حوزه گردشگری بین معاون گردشگری و روسای تشکل‌های گردشگری انجام شد. ]]> گردشگری Wed, 11 Oct 2017 05:02:33 GMT http://newsirani.com//news/88360/راه-اندازی-پلیس-گردشگر-ایران بلیت تهران نجف گران تر از یک تور 8 شبانه روزی پاتایا +عکس http://newsirani.com//gallery/88288/1/بلیت-تهران-نجف-گران-تر-یک-تور-8-شبانه-روزی-پاتایا-عکس سرویس گردشگری خبرایرانی، طی هفته های آینده با داغ شدن سفر اربعین، آژانس های هوایی اقدام به فروش بلیت هایی کرده اند که در مواردی حتی بیشتر از 2 میلیون و 300 هزار تومان قیمت خورده اند. در حالی بلیت هواپیما برای یک رفت و برگشت به نجف یا بغداد بیشتر از دو میلیون تومان در کشور ما قیمت خورده است که سفر کامل به برخی از نقاط در آسیای شرق و حتی ترکیه بسیار ارزان تر است. راهپیمایی اربعین چند سالی است که با هدف آماده سازی برای قیام امام عصر در کشور رواج پیدا کرده است اما سیاست های کلی برخی از مسئولان این سفر زیارتی را مسیری برای جذب پول بیشتر از این طریق پیش رفته است. در حالی هزینه لبیت هواپیمای نجف در ایام اربعین به بالای دو میلیون می رسد که هزینه یک تور 4 روزه استانبول تنها 999 هزار تومان است؛ به عبارت دیگر یک سفر با مکان خواب و غذا از ایران به استانبول کمتر از نصف یک بلیت هواپیمای اربعین است.     با جستجو در سایت های ارائه کننده خدمات گردشگری قیمت های جالبی از پرواز و تورهای چند روزه به شهرهای آسیای شرقی به دست می آید؛ شرایط سفر به شهرهایی که شهرت مناسبی در زمینه جذب توریست ندارند و مغایر با چارچوب های دینی کشور هستند بسیار راحت تر از سفر اربعین است!     مسافران توریستی به راحتی می توانند تنها با پرداخت 365 هزار تومان به یک سفر با تمام امکانات به کیش بروند و دغدغه غذا و محل خواب نداشته باشند اما برای یک سفر اربعین تنها بلیت رفت و برگشت آنها 7 برابر این مبلغ می شود.   بررسی قیمت ها نشان می دهد که مسافرت 8 شبانه روزی به بانکوک با تمام امکانات رفاهی مانند اقامت در هتل 5 ستاره، غذای رایگان و ... برابر با بلیت رفت و برگشت به نجف در بازه زمانی اربعین است. به گزارش دانا، اگر سیاست ها به سمت معرفی و استقبال بیشتر از اربعین بوده، لازم است سیاست های دقیق تری برای برگزاری این پیاده روی صورت بگیرد؛ در حالی که سفرهایی که مغایر با چارچوب و سیاست های کلی نظام هستند به راحتی و با کمترین هزینه در حال انجام هستند، قطعاً سفر اربعین نیازمند سیاست گذاری های بهتر و دقیق تری از سوی مسئولین است. ]]> گردشگری Tue, 10 Oct 2017 05:49:36 GMT http://newsirani.com//gallery/88288/1/بلیت-تهران-نجف-گران-تر-یک-تور-8-شبانه-روزی-پاتایا-عکس