حمام‌های عمومی؛ جاذبه های گردشگری پنهان تهران
تاریخ انتشار : چهارشنبه ۱ دی ۱۳۹۵ ساعت ۰۰:۵۴
کد مطلب: 64724
 
حمام عمومی در ایران به عنوان یکی از مهم‌ترین نمادهای فرهنگ سنتی ایرانی به شمار می‌رود که سپری کردن چند ساعت در این حمام‌ها به دلیل فرم سنتی و ارائه خدماتی چون کیسه کشیدن و ماساژ راهی برای رسیدن به آرامش و رهایی از استرس و فشارهای روزمره به شمار می‌رود.
به گزارش خبرایرانی، در حالیکه برخی از کشور‌ها از حمام‌های سنتی خود برای جذب گردشگر بهره می‌برند بخش عمده‌ای از حمام‌های ایرانی از گردونه خارج شده و باقی نیز با متقاضیان اندکی روبروست. حمام عمومی در ایران به عنوان یکی از مهم‌ترین نمادهای فرهنگ سنتی ایرانی به شمار می‌رود که سپری کردن چند ساعت در این حمام‌ها به دلیل فرم سنتی و ارائه خدماتی چون کیسه کشیدن و ماساژ راهی برای رسیدن به آرامش و رهایی از استرس و فشارهای روزمره به شمار می‌رود، اما تغییر نگاه و عدم توجه به چنین فضاهایی باعث شده است که به جای فراهم آوردن امکانات بیشتر و بازسازی مناسب، این فضا‌ها عملا امروزه با استقبال کم شهروندان روبرو شود، این درحالیست که با ایجاد فضا‌های سنتی می‌توان همانند ترکیه که با تبلیغ حمام‌های ترکی درآمد خوبی را ازاین محل دارد شهروندان و گردشگران را به این مکان‌ها کشاند.

سید مهدی سجادی نیری در گفت‌و‌گو با خبرنگار جام جم آنلاین دلیل به فراموشی سپرده شدن این حمام‌ها را مشکلات مالی و نبود نگاه لازم به حفظ این حمام‌ها می‌داند. به گفته وی در تهران فقط حدود ۱۰۰ گرمابه فعال است که با احتساب شمیران و شهرری به حدود ۱۰۸ گرمابه می‌رسد، این درحالیست که قبلا حدود هزار و۳۰۰ گرمابه در کل سطح تهران فعالیت داشتند.

وی اجرای قانون هدفمندی یارانه‌ها را در افزایش هزینه‌ها ی گرمابه داران موثر دانسته و می‌گوید: اززمان اجرای قانون هدفمندی یارانه‌ها تا کنون به دنبال افزایش قیمت حاملهای انرژی، هزینه‌های آب و گاز این صنف افزایش چشمگیری یافته و موجب کاهش شدید درآمد گرمابه داران شده است. به طوریکه قیمت گاز هر متر مکعب که قبلا ۷ تومان محاسبه می‌شد به ۷۰ تومان تغییر یافت وقیمت هر متر مکعب آب که ۲۵ تومان قیمت داشت به ۷۰۰ تومان افزایش یافت که این قضیه تیر خلاصی بود برای گرمابه داران.

سجادی به جایگاه گرمابه و حمام در دوران گذشته اشاره می‌کند و می‌افزاید: ۶۰ سال پیش، گرمابه داران برای خود جایگاه والایی در شهر داشتند، کنار هر مسجدی حمامی بود تا مردم در انجام امور شرعی خود با مشکل مواجه نباشند. اما تعداد آن‌ها به شدت کاهش یافته و بیشتر مشتریان این حمام‌ها کارگران و آنهایی هستند که درخانه اشان یا حمام نیست و یا در حال بازسازی خانه اشان هستند.

وی در پاسخ به این پرسش که چرا گرمابه‌ها درایران مثل ترکیه که به عنوان یک جاذبه مطرح هستند مورد توجه قرار نمی‌گیرند گفت: تغییر سبک و سیاق تحت عنوان حمام ایرانی نیاز به منابع مالی دارد درحالیکه گرمابه داران بعد از اجرای هدفمند ی یارانه‌ها در دی ما ه ۸۹ توان مالی اشان کاهش یافت و معتقدیم که اگر سرمایه گذاری مناسبی صورت می‌گرفت حمام‌های سنتی می‌توانستند به عنوان یک جاذبه و مکانی آرامش بخش برای مردم باشند.

سجادی همچنین به قیمت بالای سرقفلی گرمابه و حمام در گذشته اشاره کرد و گفت: سرقفلی یک حمام در سال ۱۳۳۲ حدود ۹۲ هزار تومان بود تا جایی که چندین نفر با هم به صورت مشترک، سرقفلی حمام را خریداری می‌کردند اما بتدریج این فرمول برعکس شد؛ ارزش ملک سه برابر شد و دیگر سرقفلی معنا نمی‌دهد.
Share/Save/Bookmark